ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ١٠٤ - عبيدلى سيد حيدر بن على بن حيدر
و در عمدة الطالب از اين كتاب بسيار نقل ميكند و كتاب التذكرة فى الانساب المطهرة كه در اعيان الشيعة بسيد احمد عبيدلى نسبت داده عنوان ديگر همين كتاب است. زمان وفاتش بدست نيامد لكن با محقّق حلّى (متوفّى بسال ٦٧٦ ه ق- خعو) و علّامه حلّى (متوفى بسال ٧٢٦ ه ق- ذكو) معاصر بوده است. (ص ١٢٦ ج ١١ عن و ٢٨٢ ج ٢ ذريعه)
عبيدلى سيد احمد- بن مهناى نسّابه عبيدلى
، ملقّب به جمال الدين، بنوشته اعيان الشّيعة از مشاهير علماى نسب ميباشد و مشجرى در نسب دارد كه محل اعتماد صاحب عمدة الطالب و غيره بوده و از آن نقل ميكنند. لكن ظاهر آن است كه احمد بن مهنا، همان احمد بن محمد بن مهناى مذكور فوق است كه در بعضى مواضع من باب نسبت بجدّ (چنانچه متداول است) احمد بن مهنا نوشته شده و صاحب اعيان الشيعة نيز بزعم تعدّد، در دو جا عنوان كرده است.
(ص ٢٧٢ ج ١١ عن)
عبيدلى سيد حسن بن ابى الحسن محمد
- در ضمن شرح حال سيد محمد عبيدلى در ذيل مذكور است.
عبيدلى سيد حيدر بن على بن حيدر
- علوى حسينى آملى مازندرانى عبيدلى يا عبيدى، حكيمى است عارف مفسّر صوفى، از اكابر عرفا و اجلّاى علماى اماميّه ظاهر و باطن، اصول شريعت و فنون طريقت و حقيقت را جامع، به صوفى معروف، در كلمات بعضى از اجلّه بسيد علّامه و سيد افاضل المتألهين و صاحب كشف حقيقى موصوف. اصلش از آمل مازندران بوده و خودش در بغداد و خلّه نشأت يافته است، در موقع تشرّف بزيارت ائمّه عراق ع با فخر المحقّقين حلّى مصاحبت داشته و صاحب تأليفات طريفه ميباشد:
١- الاركان فى فروع شرايع اهل الايمان بمذاق كل من الشريعة و اهل العرفان كه صلوة و صيام و زكوة و حج و جهاد را كه پنج ركن اعظم اسلام هستند با هرسه اصول شريعت و طريقت و حقيقت نگارش داده است ٢- الامامة ٣- الامانة ٤- امثلة التوحيد ٥- التأويلات و آن چهارمين تفاسير چهارگانه او است كه بزبان عرفا و اهل تأويل بوده و در اوّلش گويد