ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ١٦١ - علاء الدين على بن غانم
امر بمعروف و نهى از منكر است. يك نسخه از همين كتاب كه تاريخ كتابتش سال هفتصد و هشتم هجرت ميباشد نزد شيخ اسد اللّه صاحب مقابس بوده است و اين كتاب با چند كتاب ديگر بنام جوامع الفقه در ايران چاپ شده است.
(ص ٩٩ ج ٢ دريعه و سطر ٢١ ص ١٢٨ ت)
علاء الدين على بن خليل- طرابلسى حنفى
، قاضى قدس شريف، از اكابر علماى حنفيّه، كنيهاش ابو الحسن، شهرتش ابن خليل و مؤلف كتاب معين الحكام فى ما يتردد بين الخصمين من الاحكام ميباشد كه در اصول قضاوت موافق مذهب حنفى بوده و در مصر و قاهره چاپ شده است. صاحب ترجمه در سال هشتصد و چهل و چهارم هجرت درگذشت. (ص ١٢٣٦ مط)
علاء الدين على بن عبد اللّه- بهائى دمشقى
، اديبى فاضل و مؤلف كتاب مطالع البدور فى منازل السرور ميباشد و آن مجموعهايست براى اهل ادب، بپنجاه باب مرتّب كه همه آنها متعلّق بتزئين و تحسين مجالس و منازل و اسباب و آلات آنها است و زمان حيات وى بدست نيامد. (كشف الظنون)
علاء الدين على بن عبد الملك
- حسام الدين ابن قاضى خان، مشهور به متقى و هندى، از علماى عامّه قرن دهم هجرت و مؤلف كتاب كنز العمال فى سنن الاقوال و الافعال ميباشد كه مرتّب جمع الجوامع سيوطى و در حيدرآباد هند چاپ شده است. علاء الدين، بسال نهصد و هفتاد و پنجم هجرت درگذشت.
(كف و ص ١٦١٤ مط)
علاء الدين على بن عمر اسود
- از علماى حنفيّه اواخر قرن هفتم هجرى ميباشد كه به قرهخواجه معروف و از تأليفات او است:
١- شرح مغنى ٢- العناية فى شرح الوقاية كه دو مجلّد است و در سال هشتصد تمام هجرت درگذشت. (ص ١١٦ فوائد البهية و ٣١٦٨ ج ٤ س)
علاء الدين على بن غانم
- از مشاهير ادبا و شعراى عرب ميباشد كه در فضل و كرم و مروّت و سخاوت او نوادر بسيارى منقول و از او است: