ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ١١٣ - عده شيخ
عدوى[١]
عدوى شيخ حسن
- مصرى بعنوان حمزاوى مذكور شده است.
عدوى عبد اللّه بن محمد
- يا ابى محمد بن مبارك بن مغيره، مكنّى به ابو عبد الرحمن و ابن اليزيدى، از مشاهير ادبا ميباشد كه در نحو و لغت دستى توانا داشت، از يحيى بن زياد فراء (متوفّى بسال ٢٠٧ يا ٢٠٨ ه ق- رز يا رح) و ديگر اكابر وقت اخذ مراتب علميّه نمود و از تأليفات او است:
١- اقامة اللسان على صواب المناطق ٢- غريب القرآن ٣- الوقف و الابتداء.
سال وفاتش بدست نيامد. (ص ٣١٠٨ ج ٤ س و ١٩٨ ج ١٠ تاريخ بغداد)
عدوى على بن محمد
- بعنوان شمشاطى مذكور شده است.
عدوى محمد بن طلحة
- بعنوان كمال الدين خواهد آمد.
عده[٢]
عده شيخ
بدان أيّدك اللّه تعالى كه شيخ طوسى محمد بن حسن سالف الترجمة نيز در كتاب فهرست خود گاهى بواسطه عدّه روايت كرده و گويد:
[١]- عدوى- بر وزن مروى، لقب رجالى تميم بن اسيد، تميم بن اياس، حسن بن على بن زكريا و غيره ميباشد و نسبت آن، موافق آنچه در تنقيح المقال ضمن شرح حال تميم بن اسيد نوشته به عدى است كه نام چندين قبيله از عرب بوده و مشهورترين آنها عدى بن كعب بن لؤى بن غالب بن فهر بن مالك بن نضر است كه عشيره عمر بن خطاب ميباشد.
[٢]- عده- با ضم و تشديد، در لغت، ساز و سامان و استعداد و هرآنچه براى حوادث زمان تهيه ميشود اعم از مال و سلاح و خوراك و پوشاك و غيره و با كسر و تشديد، جماعت قليل معدود از هرچيز. معنى اصطلاحى فقهى آن معروف است و اما معنى اصطلاحى رجالى آن بطور اجمال و خلاصه آنكه: گاه است كه محمد بن يعقوب كلينى در كتاب كافى، اسم راوى را كه از وى بلاواسطه روايت ميكند صريحا ذكر نكرده و گويد: عدّة من اصحابنا عن فلان.
چون معرفت حال آن عده كه راوى خبر هستند از حيث وثاقت و غيره در مقام استنباط احكام بايا*