ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ١٩٨ - عماد الدين حسين بن حسون
(كه بلاعقب بوده) برادرزادهاش ابو شجاع ركن الدولة حسن بن بويه در فارس تختنشين سلطنت شد و بلقب عضد الدولة ملقّب گرديد و در اثر حسن تدبيرى كه داشته موصل و جزيره و بعضى بلاد ديگر را نيز مسخّر كرد و بممالك موروثى خود افزود، در هرجا مدارس و ابنيه خيريه بسيارى بيادگار گذاشت كه بيمارستان عضدى بغداد نيز از آن جمله ميباشد. اين بيمارستان از حيث بنا و محسنات ديگر ممتاز و مشهور عالم است، متنبّى و شعراى عرب و عجم عصر، مدايح بسيارى در حق وى گفته و بعنايات ملوكانه وى نايل گرديدهاند. او نخستين كسى است كه در دوره اسلامى عنوان ملك (پادشاه) را حيازت كرده و نام او در بغداد بعد از نام خليفه ذكر شده است.
علاوه بر مقام سلطنت در اصول نظم مقتدر و باكثر علوم متداوله مطّلع و خطّى خوب داشت. بناى گنبد مطهّر و حرم محترم حضرت امير المؤمنين ع از آثار سراپا سعادت ابدى وى ميباشد. جنازه او را نيز بعد از وفاتش (كه بسال سيصد و هفتاد و دويم هجرت در شصت و هشت سالگى در بغداد واقع و هم در آنجا مدفون بوده) بموجب وصيّت خودش بنجف اشرف نقل دادند و در جوار مرقد مقدّس مرتضوى ع مدفون ساخته و بنابر آنچه از موثّقين مسموع افتاد زنجيرى كه يكسر آن متّصل بدان مرقد مطهّر ميباشد در گردنش كرده و بر سنگ مزارش نوشتهاند: و كلبهم باسط ذراعيه بالوصيد و از اشعار خود عضد الدولة است:
ليس شرب الراح الا فى المطر |
و غناء من جوار فى السحر |
|
غانيات سالبات للنهى |
ناعمات فى تضاعيف الوتر- الى |
|
عضد الدولة و ابن ركنها |
ملك الملاك غلاب القدر |
|