ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٣١٦ - فراهى
در واقعه فخ با شهيد فخ حسين بن على بن حسن مثلث حاضر بوده و بعد از شهادت حسين دست او را نيز بريدند و بهمين جهت به اقطع مشهور گرديد. ناگفته نماند كه فرّاء گفتن يحيى بنوشته ابن خلّكان بجهت قطع و شقّ كردن كلام است كه كنايه از موشكافى و غوررسى در كلام ميباشد و اشتقاق آن از فرى بمعنى قطع است نه از فرو، بمعنى پوستين كه فوقا مذكور شد زيرا كه يحيى شغل پوستيندوزى يا فروشى را نداشته است.
(ضع و ص ٢١٠ هب و ٣٧٠ ج ٢ كاو ٧٧٤ ت و ٩٨ ف و ٣٣٥٠ ج ٥ س و ١١٧ ج ٢ ع و ٩ ج ٢٠ جم و غيره)
فرائضى فراخ الشيعة فرار
اوّلى لقب رجالى اسحق بن جندب، دوّيمى لقب رجالى حسين بن منذر بجلى و سيّمى هم جبّار بن حكم و سليمان بن حكم و بعضى ديگر ميباشد و دويّمى در بعضى نسخ كتب رجاليّه قراح الشّيعه قيد شده است كه اولش قاف و چهارمش حرف (ح) بىنقطه است.
فراهى
محمد يا مسعود بن ابى بكر بن حسين بن جعفر- اديب لغوى مشهور، مكنّى به ابو نصر، ملقّب به بدر الدين يا شمس الدين و مؤلف كتاب نصاب الصبيان معروف كه لغتى است نظمى از عربى بپارسى و حاوى دويست بيت و موافق آنچه در ديباچه آن تصريح شده بهمين سبب شماره ابياتش، بدين اسم نصاب اختصاص يافته است. وجه اين علت آنكه، بحكم شرع مقدّس اسلامى، حدّ نصاب زكوة شرعى نقره، دويست درهم ميباشد پس ابو نصر ابيات خود را تلويحا در صفا و جلا و برّاقيّت بنقره تشبيه و هريك بيت را بيك درهم نقره تمثيل نموده گويا هربچهاى كه اين دويست بيت را فراگيرد بمنزله آنست كه معلومات آن بچّه، بحدّ نصاب و اندازه كمال رسيده و ميشايد كه زكوة آن اندازه از معلوماترا بفقراى علم و ادب نثار نمايد.
مخفى نماند كه كتاب نصاب الصبيان بارها چاپ و اشعار آن با چندين بحر عمده عروضى منظوم و در اول هربحرى وزن عروضى آن بحر نيز مبيّن و علاوه بعضى از قواعد هيئت و نجوم و علوم ديگر نيز در آن مندرج است، اينك ميتوانيم بگوئيم كه اين اسم نصاب الصبيان محض تواضع و تجنّب از خودنمائى است و الّا در حقيقت نصاب الرّجال