ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٤٦٢ - قصبانى فضل بن محمد بن على بن فضل
١- جامع مذكور ٢- علل الحديث ٣- المنفردات و الوحدان در روات حديث و در حيدرآباد هند با كتاب ضعفاء صغير بخارى و ضعفاء و متروكين نسائى در يكجا چاپ شده است. وفات مسلم در سال دويست و شصت و يكم يا هفتم هجرت در نيشابور واقع گرديد.
(ص ٢٠٩ ج ٢ كا و ٢١٠ ج ٢ ع و ١١ ج ٦ فع و ١٧٤٥ مط و غيره)
قصاب[١]
قصاب آملى
ابو العباس احمد بن محمد بن عبد الكريم- از عرفاى نامى قرن چهارم هجرى عهد عضد الدوله ديلمى ميباشد كه از بزرگان اهل حقيقت و مشايخ طريقت و در ميان اين طبقه بكرامات و خوارق عادات معروف بود و شيخ ابو سعيد ابو الخير مشهور هم در فنون طريقت بدو منسوب ميباشد. گويند كه بيسواد محض و از علوم ظاهرى بىبهره بود، با وجود اين در اثر فراست فوق العاده غوامض مسائل هرفنّى را كه سؤال ميكردند بآسانى جواب ميداده و مشكلات اصول دين و دقائق توحيد را كه از وى استكشاف ميكردند حل ميفرمود و در اواخر قرن مذكور درگذشت.
(ص ٣٤٠ ج ٢ مه و ٢٢٧ ج ٢ طرائق)
قصبانى[٢]
قصبانى فضل بن محمد بن على بن فضل
- نحوى بصرى، مكنّى به ابو القاسم، از ائمّه فنون ادبيّه و از اكابر علوم عربيّه ميباشد كه كثير العلم و الفضل و خانه او قبله آمال فضلا بود، از بلاد بعيده براى استفاده از مراتب علميّهاش شدّ رحال مينمودهاند، خطيب تبريزى و حريرى صاحب مقامات هم از تلامذه او ميباشند
[١]- قصاب- با فتح و تشديد، لقب رجالى منهال و بعضى ديگر بوده و موكول بدان علم شريف است.
[٢]- قصبانى- با دو فتحه، در اصطلاح رجالى لقب عباس بن عامر بن رباح و عيينة بن ميمون و بعضى ديگر ميباشد و موافق آنچه از سمعانى نقل شده نسبت آن به قصب و بيع و فروش آن است بغير قياس.