ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٤٩ - طرزى
و المنسوخ ١٤- نوادر الفقه و غيرها.
وفات طحاوى شب پنجشنبه اوّل ذى القعده سال سيصد و بيست و يكم يا دويم هجرت در مصر واقع و در قرافه مدفون گرديد. طحاوى، بقريه طحا و يا ناحيه طحا نامى از مصر منسوب و يا موافق نوشته سيوطى بقريه طحطوطهنامى در نزديكى قريه طحا منسوب است.
در مراصد گويد: طحا بفتح اوّل ناحيهايست در سمت شمالى صعيد مصر و غربى نيل و طحطوط هم ديهى است بزرگ نزديكى فسطاط در سمت شرقى نيل.
(صد و كف و ١٩٤ هب و ٥٩ ت و ١٩ ج ١ كا و ٢٣٠ ج ٣ فع و ٢٩٩٧ ج ٤ س و ١٢٣٢ مط و ٣١ فوائد البهية و غيره)
طرابلسى[١]
طرابلسى على بن خليل
، مكنّى به ابو الحسن، ملقّب بعلاء الدين، از فقهاى حنفيّه و مؤلف كتاب معين الحكام فى ما يتردد بين الخصمين من الاحكام بوده و در سال هشتصد و چهل و چهارم هجرت درگذشت.
(كف و غيره)
طرزى
از شعراى عهد شاه عباس ثانى صفوى (١٠٥٢- ١٠٧٨ ه ق)، از ايل افشار، بقريه طرزلو نامى در دو فرسخى رضائيه منسوب و يا بنوشته معاصرش نصرآبادى، از ولايت طرشت از توابع رى ميباشد. بهرحال مردى ظريف، خوشطبع، عاشقپيشه، صافانديشه، بسيار ظريف و لطيفهگو و بديعهگو و بلندهمّت بود. در سخنورى، طرزى خاصّ اختراع كرد و در اشعار خود افعال و مصادر
[١]- طرابلسى- منسوب است بطرابلس (بفتح اول و ضم چهارم و پنجم) و آن بنوشته مراصد شهرى است در ساحل درياى شام كه بنايش محكم و حصار گرداگرد آن از سنگ است.
نيز شهرى است ديگر در مغربزمين كه آن نيز در ساحل دريا است. در قاموس نيز گويد: طرابلس شهرى است در شام و يكى ديگر در مغربزمين و يا خود شهر شامى، اطرابلس (با الف اول) و مغربى طرابلس است (بىالف). ابن خلكان گويد: طرابلس شهرى است در ساحل درياى شام نزديكى بعلبك كه بسال پانصد و سيم هجرت مسخر فرنگيها بوده و گاهى در اول آن الفى افزايند.
بالجملة، طرابلسى در اصطلاح رجالى، لقب عبد العزيز بن ابى كامل عمرو محمد بن عبد اللّه و محمد بن اسد اللّه بوده و شرح حال ايشان موكول بدان علم شريف است.