١- حاشيه تفسير بيضاوى ٢- حاشيه شرح جامى ٣- خبر الزائر المبتلى بالبلا فى طريق النجف و كربلا ٤- ديوان شعر ٥- رفع الغواية لشرح الهداية ٦- رياض الجنان و حدائق الغفران در فقه ٧- سلوك مسالك المرام فى سلك مسالك الافهام كه حاشيه آيات الاحكام فاضل جواد از تلامذه شيخ بهائى است ٨- صفو صفوة الاصول و نفى هفوة الفضول در اصول فقه ٩- العقائد الدينية من البراهين العقلية در كلام ١٠- الفرائد الصافية على الفوائد الوافية كه همان حاشيه شرح جامى است در نحو ١١- المستمسكات القطعية اليقينيه در كلام ١٢- نيلوفريه در فقه و غير اينها. سال وفاتش بدست نيامد. (٣٦٠ ت و غيره)

عبادى محمد بن احمد بن خلف‌

- بعنوان سعدى نگارش يافته است.

عبادى مظفر بن ابو الحسن بن اردشير- مروزى‌

، موصوف به امير، مكنّى به ابو منصور، ملقّب به قطب الدين، معروف به قطب عبادى و امير قطب الدين از مشاهير علماى عامّه كه در وعظ و فصاحت و بلاغت و طلاقت لسان از اكابر وقت خود بلكه در موعظه بى‌بدل و ضرب المثل ميباشد. ولادت او در قريه سنج عباد از قراء مرو بوده و همانا بجهت انتساب بمولد مذكور خود بعبادى شهرت يافته است.

بعد از تحصيل مراتب عاليه علميّه ببغداد رفت، سه سال بوعظ پرداخت، محل توجه مقتفى لامر اللّه سى و يكمين خليفه عباسى (٥٣٠- ٥٥٥ ه ق) و تمامى طبقات مردم گرديد، براى مواعظ او مجالسى تشكيل داد و در سلك مقرّبان مقتفى منسلك شد. بسمت سفارت از طرف خلافت بخراسان نزد سلطان سنجر سلجوقى رفته و بعد از عودت بخوزستان اعزام گرديد. روز پنجشنبه يا دوشنبه آخر ربيع الاخر پانصد و چهل و هفتم هجرى قمرى در بلده عسكر مكرم از بلاد خوزستان در پنجاه و هفت سالگى وفات يافت، جنازه‌اش را ببغداد نقل دادند و نزد قبر جنيد بغدادى دفنش كردند.

مخفى نماند كه قطب عبادى با آن‌همه مواعظ دلنشين و مؤثر كه در جزو امثال سائره ميباشند در امور دينيّه بى‌مبالات و اصلا محل وثوق نبود. رساله‌اى هم در حليت شرب خمر نوشته و همان رساله بخط خودش بنظر قاضى ابن خلّكان رسيده است. سنج عباد بكسر اوّل و فتح رابع و تشديد خامس است.

(ص ٢١٦ ج ٢ كا و ٣٠٥٩ ج ٤ و ٣٦٧٤ ج ٥ س)