ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٣٥١ - فقيه يمانى
فقير بسال هزار و صد و هشتاد و سيم هجرى قمرى در شصت و هشت سالگى مابين هند و بصره در دريا غرق شد. (ص ١٩٩ ض و ٧٦ ج ٢ مجموعه نغز و ٢٨٢ ج ٦ ذريعة)
فقيمى
لقب رجالى زرّ بن عبد اللّه، عباس بن عمر، معمّر بن عطيه و غيره ميباشد.
فقيه
در اخبار و آثار دينيّه بيشتر كنايه از وجود مقدس حضرت موسى بن جعفر ع بوده و گاهى در حضرت صادق ع نيز استعمال نمايند.
بروجردى گويد:
و جعفر شيخ فقيه عالم- لكن كثيرا المراد كاظم
در اصطلاح فقها عبارت از على بن بابويه قمى مدفون در قم است كه شرح حالش در باب كنى بعنوان ابن بابويه على خواهد آمد. در اصطلاح عامّه ابو بكر محمد بن عبد الباقى حنبلى است كه از فقهاى حنبليّه بوده و در منطق و حساب و تاريخ و هيئت و اكثر علوم متداوله خبير و در سال پانصد و سى و پنجم هجرى قمرى در حدود نود و سه سالگى در بغداد وفات و در مقبره باب الحرب نزديكى قبر بشر حافى مدفون گرديد.
(ص ١٤٥ ج ٢ مه)
فقيه بلخى
محمد بن عبد اللّه- در باب كنى بعنوان ابو حنيفه صغير خواهد آمد.
فقيه كاظمى
قاسم بن محمد- در باب كنى بعنوان ابن الوندى خواهد آمد.
فقيه يمانى
حميد شهيد ابن احمد- معروف به فقيه شهيد يمانى، از علماى زيديّه قرن هفتم هجرت و مؤلف كتاب الحدائق الوردية فى احوال ائمة الزيدية ميباشد كه حاوى شرح حال سى تن از اكابر ايشان است كه اوّلشان حضرت امير المؤمنين ع پس امام حسن مجتبى پس سيد الشهدا پس حسن مثنّى پس زيد شهيد پس يحيى بن زيد و هكذا و آخرشان امام منصور باللّه عبد اللّه بن حمزة بن سليمان (متوفى بسال ٦١٤ ه ق- خيد) ميباشد و وفات و مراثى امام منصور را هم بيان كرده است. در ديباچه آن مناقب اهل بيت طهارت را مرقوم و در خاتمهاش نيز مطاعن بنى عباس و مقدارى