ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٤٨ - طحاوى
طبيب
عبد اللّه بن سعيد و محمد بن ابى عمر و شرح حال ايشان موكول برجال است.
طبيب المسلمين
محمد بن زكريّاى رازى كه بهمين عنوان رازى مذكور افتاد.
طبيب نفيس
نفيس بن عوض در ضمن شرح حال ناظم الاطبا خواهد آمد.
طحان
(بر وزن عطّار) در اصطلاح رجالى، لقب ابراهيم بن يوسف، اسمعيل بن زيد، جعفر بن مازن، حارث بن حسن، محمد بن مسلم طائفى ثقفى، معلى بن موسى، هذيل بن صدقه و بعضى ديگر بوده و شرح حال ايشان موكول بدان علم شريف است.
طحاوى
احمد بن محمد بن سلمة- يا سلامة بن عبد الملك، ازدى القبيلة، ابو جعفر الكنيه، حنفى المذهب، مصرى طحاوى الشّهرة، از مشاهير فقهاى حنفيّه ميباشد كه بعلّامه و حافظ كبير موصوف، خواهرزاده مزنى لغوى شافعى معروف و از تلامذه وى بود. بتبعيّت او بمذهب شافعى ميرفت و عاقبت بجهت كثرت مطالعه خال و استاد مذكور خود كه بكتب ابو حنيفه مىكرده از آن مذهب عدول نموده مذهب حنفى را ستود و آن را در بلاد مصر انتشار داد، رياست مذهبى آن بلاد بدو منتهى و مقتداى فقهاى آن مذهب گرديد. يا موافق نوشته بعضى از اجلّه كه اقرب بصحت است خود طحاوى كتب ابو حنيفه را بسيار مطالعه ميكرد تا آنكه مورد طعن استاد مذكور خود بوده و بدو گفت: و اللّه كارى ابدا از تو پرداخت نمىشود، اينك طحاوى از روى غضب از وى عدول كرد و بشام رفت و از ابو حازم قاضى دمشق، موافق مذهب حنفى تفقّه نمود تا حايز مقام رياست مذهبى گرديد. از تأليفات او است:
١- احكام القرآن ٢- اختلاف الروايات يا اختلاف العلماء يا اختلاف الفقهاء ٣- بيان مشكلات الآثار ٤ و ٥- شرح الجامع الصغير و شرح الجامع الكبير ٦- شرح معانى الآثار در حديث كه در لكنهو چاپ شده است ٧- عقيدة الطحاوى كه در قازان چاپ شده است ٨- المحاضرات ٩- مختصر الطحاوى فى فروع الحنفية ١٠- المشكاة ١١- مشكل الآثار كه در حيدرآباد دكن چاپ شده است ١٢- معانى الآثار و الشروط كه بنام شرح معانى مذكور شد ١٣- الناسخ