ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٢٠٢ - عماد طوسى
عماد الدين محمد بن على بن محمد بن على
- طبرى آملى، مكنّى به ابو جعفر، عالم جليل و فقيه نبيل، از ثقات علماى شيعه اواسط قرن ششم هجرت و از تلامذه شيخ ابو على ابن شيخ طوسى ميباشد. از او و مشايخ بسيارى ديگر روايت نموده و شاذان بن جبرئيل قطب راوندى (متوفى بسال ٥٧٣ ه ق- ث ع ج نيز از وى روايت مينمايند. از تأليفات او است:
١- بشارة المصطفى لشيعة المرتضى ٢- الزهد و التقوى ٣- الفرج فى الاوقات و المخرج بالبينات و غيرها. سال وفاتش بدست نيامد و در سال پانصد و شصتم هجرت از بعض مشايخ خود اجازه داشته است. (ملل و ص ٥٩١ ت و ٤٧٦ مس)
عماد زوزنى
از شعراى فرس قرن هشتم عهد سلاجقه، از مردم ناحيه زوزن از نواحى نيشابور ميباشد كه نام اصليش عماد الدين، تخفيف يافته و به عماد زوزنى مشتهر گرديده است. مدّاح طغان شاه بود، عاقبت حسب الارشاد امام غزالى ترك دنيا گفته و قدم بدايره سير و سلوك و تصوّف گذاشت و از اشعار او است كه در حين استيذان ورود مجلس غزالى گفته:
خرد را دوش ميگفتم كه اين كهنه جهان از كى |
شد از غوغاى شيطان وز سوداى هوا خالى |
|
خرد گفتا عجب دارم كه ميدانى و ميپرسى |
بعهد علم غزالى بعهد علم غزالى |
|