ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٤٣٧ - قراء سبعه
تقدّم داشته است، رسم و عادت نيز بدان جارى بوده كه اصل مصاحف را با خط سياه كه نوعا اصل معمولى در كتابت است موافق قرائت عاصم نوشته و قرائات هريك از قرّاء ديگر را نيز با تعيين اسم قارى آن با خط سرخ در حواشى مينوشتند.
علّامه حلّى در منتهى فرمايد كه اضبط قرائات سبعه نزد اهل بصيرت قرائت عاصم است با روايت ابو بكر بن عياش پس گويد محبوبترين قرائتها نزد من قرائت ابو عمرو بن علاء و قرائت عاصم است با روايت ابو بكر مذكور و اين دو قرائت اولى و بهتر از قرائت حمزه و كسائى است كه آنها مشتمل بر ادغام و اماله و زيادات ديگرى ميباشند كه همه آنها تكلّف محض هستند بارى عاصم بسال يكصد و بيست و هفتم يا هشتم يا نهم هجرت در كوفه وفات يافت و يا در اثناى مسافرت شام در سماوه درگذشته و هم در آنجا مدفون گرديد و صاحب مجالس المؤمنين و بعضى ديگر بتشيّع عاصم تصريح كردهاند.
(ص ٢٩٩ و ٤١٨ ت و ٢٦٤ ج ١ كا و ٢١٨ ج ١ ع و ٤٣ ف و ١١٣ لس)
چهارم- عبد اللّه بن عامر- يحصبى شامى دمشقى، مكنّى به ابو عمران، از طبقه اوّلى تابعين ميباشد كه قرائت خود را از عثمان بن عفان و فضالة بن عبيد و مغيرة بن ابى شهاب مخزومى و بعضى ديگر از صحابه روايت كرده و يا از عثمان نيز بواسطه همين مغيره و بعضى ديگر از صحابه روايت نموده و هشام بن عمّار و عبد اللّه بن ذكوان و سعيد بن عبد العزيز و يحيى بن حارت نيز راويان قرائت او هستند. وفات عبد اللّه بسال صد و هيجدهم هجرت در دمشق واقع شد و لفظ: حسن- ١١٨ مادّه تاريخ او است.
(ص ٤٣ ف و سطر ٢٨ ص ٢٦٣ ت و ٢١٨ ج ١ ع و غيره)
پنجم- عبد اللّه بن كثير- كه در باب كنى بعنوان ابن كثير خواهد آمد.
ششم- على بن حمزه نحوى- بعنوان كسائى خواهد آمد.
هفتم- نافع بن عبد الرحمن بن ابى نعيم- تابعى اصفهانىّ الاصل، مدنىّ الموطن، ابو رويم الكنية و يا خود كنيهاش ابو الحسن يا ابو عبد اللّه يا ابو عبد الرحمن يا ابو نعيم بوده كه بسيار سياهرنگ و در فن قرائت، امام اهل مدينه و رأى و قرائت او محل اعتماد ايشان