دروس هيئت و ديگر رشته هاي رياضي - حسن زاده آملي، حسن - الصفحة ٥٣٠ - كهكشان

و همچنين بسيارى از اشعار ديوان از على بن ابى طالب قيروانى است كه اشتراك لفظى موجب اسناد آنها به امام شده است , از اين جمله است ابيات اول ديوان بدين مطلع :

الناس من جهة التمثال اكفاء *** ابوهم آدم و الام حواء

قصيده عينيه اى كه مناجات منظومه است و بدين مطلع است :

لك الحمد يا ذاالجود و المجد و العلى *** تباركت تعطى من تشاء و تمنع

از خاقانى شروانى است و در ديوان او مذكور است , ولى در مفاتيح مرحوم حاج شيخ عباس قمى قدس سره ( ص ١٢٩ چاپ سنگى ) مناجات منظومه حضرت اميرالمؤمنين على بن ابى طالب عليهما السلام , معرفى شده است .

و برخى از اشعار ديوان را آنجناب بنحو تمثل بزبان آورده است , و ديگران ندانسته بدو نسبت داده اند .

آرى چون آيين دلاوران و جنگاوران در آوردگاه رجز خواندن بود و هست , ميتوان رجزهاى ديوان را بدانحضرت نسبت داد , و لكن مع ذلك ابن هشام در سيره گويد : سألت غير واحد من اهل العلم بالشعر عن هذا الرجز :

لا يستوى من يعمر المساجدا *** و من يبيت راكعا و ساجدا الخ

( ص ٤٩٧ج ١ ط مصر )

اين رجز در حرف دال ديوان مسطور است .

علاوه بر آنچه گفته ايم اين كه سياق اشعار ديوان نسبت به خطب و رسائل و حكم نهج البلاغه نمودى ندارد تا بدانحضرت اسناد داده شود .

نگارنده بسيارى از گويندگان اشعار ديوان را با ذكر ماخذ در مجلد اول تكملة منهاج البراعة في شرح نهج البلاغه از ص ٣٠٦ تا ص ٣١٣ , و در مجلد سوم آن از ص ٦٢ تا ٦٥ ط ١ , و همچنين جامع اشعار ديوان را در موضع ياد شده مجلد اول آورده است .

كيف كان درباره دو بيت مورد بحث اعنى وولو الخ , صواب آنست كه فرهاد