روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٢٤٨ - ترجمه

مصيبتى گويند فراگرفتيم كار ما از پيش و بر گردند و ايشان بطركنان [١]باشند.

بگو نرسد به ما الّا آنچه نوشته باشد خداى ما را،اوست بار خداى [٢]ما،و بر خداى توكّل كنند مؤمنان.

؛بگو گوش مى‌دارى [٣]به ما مگر يكى از دو نيكويى و ما گوش مى‌داريم [٤]به شما آنچه برساند شما را خداى به عذاب از نزديك او يا به دستهاى ما،گوش دارى [٥]كه ما با شما گوش مى‌داريم [٦].

بگو نفقه كنى به رغبت يا به كراهت،نپذيرد [٧]از شما كه شما بودى گروهى فاسقان.

[٨٠-ر] ؛و چه منع كرد ايشان را كه بپذيرند از ايشان نفقاتشان الّا آن است كه ايشان كافر شدند به خداى و به رسولش،و نيايند به نماز الّا و ايشان كسلان باشند [٨]و نفقه نكنند الّا و ايشان كاره باشند.

؛به عجب مياراد [٩]تو را مالهاشان و نه فرزندانشان [١٠]، مى‌خواهد خداى كه عذاب كند ايشان را به آن در زندگانى دنيا و باطل شود جانهاشان و ايشان كافر[انند] [١١].

و سوگند مى‌خورند به خداى كه ايشان از شمااند،و نيستند ايشان از شما و لكن ايشان