؛[و] [٥]بسازيد [٦]براى ايشان آنچه توانيد از نيرو و از بازبستن اسپان بترسانى به آن دشمن خداى را و دشمن شما را و ديگران از فرود ايشان ندانيد ايشان را،خداى داند ايشان را و آنچه نفقه كنيد از چيزى در راه خداى تمام بدهند شما را و بر شما بيداد نكنند.

و اگر ميل كنند به صلح [٧]ميل كن به آن و توكّل كن بر خداى كه او شنواست و داناست.

[٤٣-ر]؛و اگر خواهند كه بفريبند[تو را] [٨]،به‌درستى كه بس باشد تو را خداى،او آن خداى است [٩]قوّت كرد تو را به يارى او [١٠]و به مؤمنان.

؛و جمع كرد [١١]ميان دلهاى ايشان اگر نفقه كنى تو آنچه در زمين است بجمله،جمع نتوانستى كردن [١٢]ميان دلهاى ايشان،و لكن

[٨] [٥] [١] .اساس:ندارد؛از آو،افزوده شد.

[٢] .آج،لب:بر آشكارا هموارى.

[٣] .اساس و جميع نسخ:تحسبنّ؛به قياس قرآن مجيد تصحيح شد.

[٤] .به قياس با معنى كلمه،آورده شد.

[٦] .آو،بم،مج،آن:ساز كنى/ساز كنيد.

[٧] .آج،لب:سوى آشتى.

[٩] .مج+كه.

[١٠] .آج،لب:خود.

[١١] .آج،لب:پيوستگى افگند.

[١٢] .آج،لب:نتوانستى پيوستن.