روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٣١٣ - ترجمه
بزديم براى آدميان در اين قرآن از هر مثلى تا همانا [١]ايشان انديشه كنند.
قرآن به تازى نه [٢]خداوند كژى تا همانا ايشان بترسند.
بزد خداى مثلى،مردى كه در او انبازان بدخوى باشند و مردى به صلح با مردى [٣]،راست باشند به مثل،سپاس خداى را بل بيشترينۀ [٤]ايشان ندانند.
تو مردهاى و ايشان مردگانند.
پس شما روز قيامت به نزديك خدايتان خصومت كنى.
كيست ستمكارهتر ازآنكه دروغ گويد بر خداى و دروغ دارد راستى را چون آيد به او.نيست در دوزخ جاى كافران! [١٠٩-پ]و آنكه آورد راستى و راست داشت آن را ايشان پرهيزگاراناند.
ايشان را باشد آنچه خواهند نزديك خدايشان،آن جزا نيكوكاران است.
تا بپوشد خداى از ايشان بترينه [٥]آنچه كرده باشند و پاداشت دهد ايشان [٦]را مزدشان به نيكوترين [٧]آنچه كرده باشند.
[١] -دا:تا مگر.
[٢] -دا:جز.
[٣] -دا:با مردى را.
[٤] -دا:بيشترينشان.
[٥] -دا:بترين.
[٦] -دا:پاداش دهدشان.
[٧] -اساس:نيكوتر،به قياس با نسخۀ دا،تصحيح شد.