آن‌كس كه درست شد بر او گفتار عذاب،تو برهانى آن را كه در دوزخ بود؟ لكن آن را كه بترسند از خداى خود ايشان را بود غرفه‌ها از بالاى [٣]آن غرفه‌هاى بناى كرده،مى‌رود از زير آن جويها،وعدۀ خداست خلاف نكند خداى وعده را.

نبينى كه خداى فروفرستاد از آسمان آبى برانداز آن را [٤]چشمه‌ها در زمين،پس برون آرد [٥]كشتى به خلاف يكديگر رنگهاى او،پس خشك شود،بينى آن را زرد شده،پس كند آن را پوسيده،در اين ياد كردى هست خداوندان عقل را.

قوله: تَنْزِيلُ الْكِتٰابِ -الآية،تنزيل مرفوع است به خبر ابتداى محذوف،اى، هذا القول [٦]تنزيل الكتاب.و روا بود كه تنزيل مبتدا بود، مِنَ [٧]اللّٰهِ ،در جاى خبر او بود و التّقدير:تنزيل الكتاب صادر من اللّه العزيز الحكيم.حق‌تعالى قرآن را تنزيل نام نهاد،و تنزيل [٨]باشد و اين مصدرى است در جاى مفعول براى مبالغت،نحو قولهم:رجل رضى و مرضىّ[١٠٤-پ]و ماء سكب،اى،مسكوب.

و اگر قرآن را«منزل»گويند،دليل كند بر حدوثش چون بر طريق مبالغت گويند اولى و أخرى كه دليل كند [٩].يعنى،اين كتابى است از خداى تعالى فرود-

[١] -دا:گوش فرادارند.

[٢] -دا:و پس‌روى كنند.

[٣] -دا:از زور/از زبر.

[٤] -كذا در اساس و آب،دا:براند آن را،آج،لب:در آورد آن را.

[٥] -دا:بيرون آورد بدو.

[٦] -دا،آج،لب:هذا القرآن.

[٧] -دا،آج،لب:و من اللّه.

[٨] -دا،آج،لب،افزوده:مصدر.

[٩] -آج،لب:دليل حدوث كند.