در آرد شب در روز و در آرد روز را در شب و مسخّر بكرد آفتاب و ماه را همه مى‌روند براى وقتى نام زد [١]آن خداى شما را او راست پادشاهى و آنچه مى‌خوانى از جز او قادر نباشند از پوست استخوان خرمايى.

اگر بخوانى ايشان را نشنوند دعاى شما و اگر شنوند جواب ندهند [٢]شما را روز قيامت كفر آرند به انبازى شما و خبر ندهد تو را چو دانايى.

اى مردمان شما محتاجانى [٣]به خداى و خداى اوست كه بى‌نياز و پسنديده است.

اگر خواهد ببرد شما را و بيارد خلقى نو را.

و نيست اين بر خداى دشخوار [٤].

[٣٥-پ] و بر ندارد بردارنده‌اى بار [٥]ديگرى و اگر بخواند [٦]گران بارى به بر گرفتن آن بر نگيرند از او هيچ‌چيز و اگرچه خويشاوند باشد،تو مى‌ترسانى آنان را كه ترسند از خدايشان در نهانى و به‌پاى‌دارند نماز و هركه پاكى كند پاكى براى خود كند و با خداست بازگشتن.

قوله تعالى: اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ فٰاطِرِ السَّمٰاوٰاتِ وَ الْأَرْضِ ،قديم-جلّ جلاله-گفت:

سپاس خداى را كه بيافريد آسمانها و زمين [٧].و اصل«فطر»،شكافتن باشد پندارى كه آنچه معدوم است به مثابت بسته است،خداى تعالى آن را به خلق و ايجاد

[١] -دا:نام زده،آج،لب:نام نهاده.

[٢] -دا،آج،لب:اجابت نكنند.

[٣] -دا:شماييد درويشان،آج،لب:درويشانيد.

[٤] -دا،آج،لب:دشوار.

[٥] -دا،آج،لب:گناه.

[٦] -اساس:بخوانى،به قياس با نسخۀ دا،تصحيح شد.

[٧] -دا:آفريدگار آسمان و زمين است.