روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٩٠ - ترجمه
و خداى آن است كه بفرستاد [١]بادها را تا برانگيزد ابر را برانيم آن را به بيابانى مرده،زنده گردانيم به او زمين را پس مرگش،چنين باشد زنده كردن.
هركه خواهد عزّت،خدا راست عزّت همه [٢]با او شود سخنها پاك و كار نيك بر دارد آن را و آنان كه سگالند [٣]بديها،ايشان را بود عذابى سخت و سگالش ايشان [٤]هلاك شود.
[٣٥-ر] و خداى بيافريد شما را از خاك پس از آب پس كرد شما را جفت و[بر] [٥]ندارد هيچ ماده و ننهد [٦]الّا به علم او و عمر ندهند هيچ دراز عمرى را،و نه بكاهانند از عمر او الّا در نوشتهاى است [٧]آن بر خداى آسان است.
و راست [٨]نباشد دو دريا اين خوش صافى گوارنده شراب او،و اين شور تلخ و از همه [٩]مىخورى گوشتى تازه و بيرون مىآرى آرايشى [١٠]كه درپوشى آن را و بينى كشتى در او آينده و شونده تا بجويى از روزى تا همانا شكر كنى.
[١] -دا:فروفرستد.
[٢] -دا:جمله.
[٣] -آج،لب:مكر مىكنند.
[٤] -دا:آنان بود كه.
[٥] -اساس:ندارد،از دا،افزوده شد.
[٦] -دا:بنهنهد.
[٧] -دا:الّا كه در كتابى بود نبشته كه.
[٨] -دا:برابر.
[٩] -دا:هر دو.
[١٠] -دا:پيرايهاى.