صلّت الملائكة علىّ و على علىّ سبع [٢]سنين لأنّه لم ترفع من الارض الى السّماء صلاة الّا منّى و من علىّ ،گفت:هفت سال فريشتگان بر من و بر على صلاة فرستادند،براى آن‌كه در اين هفت سال نمازى به آسمان نبردند از زمين الّا از من و از على.و او گفت قطعه‌اى [٣]:

صدّقته و جميع النّاس في بهم*من الضّلالة و الاشراك و النّكد فالحمد للّه شكرا لا شريك له*البرّ بالعبد و الباقى بلا امد أُولٰئِكَ هُمُ الْمُتَّقُونَ ،گفت:ايشان متّقيان‌اند،اين دليل مى‌كند بر آنكه مراد به آيت رسول است و معصومان،كه گفت:ايشان متّقيان‌اند،و آن‌كس كه خداى بر تقوى و پرهيزگارى او گوايى دهد،جز معصوم نباشد.

لَهُمْ مٰا يَشٰاؤُنَ عِنْدَ رَبِّهِمْ ،ايشان راست آنچه خواهند [٤]و آرزو كنند نزديك خدايشان [٥].

[١١٤-ر] ذٰلِكَ جَزٰاءُ الْمُحْسِنِينَ ،اين جزاى نيكوكاران است.

لِيُكَفِّرَ اللّٰهُ عَنْهُمْ أَسْوَأَ الَّذِي عَمِلُوا ،تا مكفّر كند خداى تعالى سيّئات اعمال ايشان را به توبه،يعنى،اسقاط عقاب آن كند. وَ يَجْزِيَهُمْ أَجْرَهُمْ بِأَحْسَنِ الَّذِي كٰانُوا يَعْمَلُونَ ،و جزا دهد ايشان را مزدشان به نيكوتر [٦]آنچه ايشان كرده باشند.

أَ لَيْسَ اللّٰهُ بِكٰافٍ عَبْدَهُ ،حمزه و كسائى و خلف خواندند:«عباده»،به الف على الجمع و باقى قرّا:«عبده»،على الواحد.حق‌تعالى گفت:خداى بس نيست كفايت‌كننده بندگانش را!و بر قرائت آن‌كس كه«عبده»خواند بر واحد [٧]، بنده‌اش را بر جنس.و گفتند:مراد رسول است-عليه السّلام- وَ يُخَوِّفُونَكَ بِالَّذِينَ مِنْ دُونِهِ ،

[١] -آج،لب:على و خديجه.

[٢] -اساس:سبعة،به قياس با نسخۀ آج،تصحيح شد.

[٣] -آج،لب:قطعة.

[٤] -آج،لب:خواهند از او.

[٥] -آج،لب:خداى ايشان.

[٦] -آج،لب:نيكوتر.

[٧] -آج،لب،افزوده:گفت.