أَ فَمَنْ يَتَّقِي بِوَجْهِهِ سُوءَ الْعَذٰابِ ،گفت:آن‌كس كه او عذاب دوزخ را به روى بازيابد،يعنى،تلقّى كند و به روى فراز گيرد [٤].مجاهد گفت:معنى آن است كه،او را بر روى در آتش اندازند.عطا گفت:او را در دوزخ اندازند.اول [٥]جاى از اندام او كه آتش به او شتابد رويش باشد ازآن‌كه روى پيش جز خداى بر زمين نهاده باشد.مقاتل گفت:معنى آن است كه [٦]كافر [٧]را چون در دوزخ اندازند،سنگى عظيم از كبريت در گردن او كرده باشند.آتش در او افتد و به روى او برآيد اوّل همه چيزى،و دستهايش بسته باشد،به دست از روى دفع نتواند كردن.و در آيت حذفى و اختصارى هست،و التّقدير:أ فمن يتّقى بوجهه سوء العذاب كمن هو آمن من العذاب، چنان كه در دگر آيات [٨]برفت.و مثله فى المعنى: ...أَ فَمَنْ يُلْقىٰ فِي النّٰارِ خَيْرٌ أَمْ مَنْ يَأْتِي آمِناً يَوْمَ الْقِيٰامَةِ [٩]...

سعيد بن المسيّب گفت:آيت در ابو جهل آمد. وَ قِيلَ لِلظّٰالِمِينَ ،اى و يقال.

ماضى به معنى مستقبل است و نظاير اين بسيار است،گفت،گويند ظالمان را:

ذُوقُوا مٰا كُنْتُمْ تَكْسِبُونَ ،بچشى آن‌كه كرده‌اى،يعنى وبال و جزاى آنچه [١٠]كرده‌اى،و اين قول كافران را،خزنۀ دوزخ گويند.

[١] -دا،آج،لب:اين يك تأويل.

[٢] -دا،آج،لب:كردى،آب،كردندى.

[٣] -آج،لب:به قتال.

[٤] -دا:قرار گيرد،آج،لب:بازگيرد.

[٥] -آج،لب:و اوّل.

[٦] -آج،لب:كه چون.

[٧] -دا،آب:كافران.

[٨] -آب:ذكر آيات آج،لب:آيات ديگر.

[٩] -سورۀ فصّلت(٤١)آيۀ ٤٠.

[١٠] -آج،لب:آن‌كه.