روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٢٧١ - ترجمه

براى او باد را [١].مى‌رفت به فرمان او نرم آنجا كه برسيد.

و ديوان را هر بنّائى و دريا [٢]روى.

و ديگران،بند برنهاده در بندها.

اين عطاى ماست،بده يا بازگير بى‌شمار.

و او را نزديك ما نزديكى بود و نيكو بازگشتن.

ياد كن بندۀ ما را ايّوب را چون ندا كرد خداى را كه به من برسانيد مرا [٣]ديو [٤]به رنجى و عذابى.

در زمين زن پايت،اين غسل- گاهى است سرد و آبى خوردنى [٥].

و بداديم او را اهلش و مانند ايشان با ايشان به رحمت از ما و ياد كردى براى خداوندان عقلها.

و بگير به دستت دسته‌اى [٦]،بزن به او و بزهكار مشو،ما يافتيم او را صبركننده،نيك بندۀ بود او و توبه‌كار.

و ياد كن بندگان ما را ابراهيم [٧]را و اسحاق را و يعقوب را،خداوندان دستها و چشمها.

ما برگزيديم ايشان را به خالص بكردن ياد كرد سراى.

و ايشان نزديك ما از گزيدگان و بهتران‌اند.

و ياد كن اسماعيل را