روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٢٥٠ - ترجمه

نيستند همه الّا آنان كه دروغ داشتند پيغامبران را درست شد عقوبت من [١].

گوش نمى‌دارند اينان مگر يك بانگ،نيست آن را مهلتى به مقدار آن‌كه شترى بدوشند [٢].[٨٧-پ] گفتند:خداوند ما شتاب كن براى ما نامۀ ما پيش روز شمار.

شكيبايى كن بر آنچه مى‌گويند،و ياد كن بندۀ ما را داود را،خداوند قوّت را،كه او بسيار - توبه‌كننده است.

ما مسخّر كرديم كوهها را با او تا تسبيح مى‌كنند به شبانگاه و بامداد.

و مرغان را گرد كرده همه او را توبه كرده‌اند.

و سخت كرديم پادشاهى او و بداديم او را حكمت و گزارش سخن.

و آمد به تو خبر خصمان چون بجستند [٣]به محراب او؟ چون در رفتند بر داود،بترسيد از ايشان.گفتند:مترس ما دو خصميم ظلم كرد بهرى از ما بر بهرى،حكم كن ميان ما به راستى و جور مكن و ره نماى ما را به ره راست.

اين برادر من است،او را نود و نه گوسپند است و مرا يكى گوسپند هست،گفت:به من گذار آن را و غلبه كرد مرا در سخن گفتن.