گفت:ظلم كرد بر تو به خواستن گوسپندت با گوسپندان خود و بسيارى از آميختگان ظلم مى‌كنند بهرى بر بهرى الّا آنان كه ايمان دارند و كارها نيكو كنند و اندكى‌اند ايشان و گمان برد [١]داود كه ما او را امتحان كرديم،آمرزش خواست از خداى،به روى در آمد[به] [٢]ركوع كنند[ه] [٣]و باز درگاه ما آمد.

[٨٨-ر]بيامرزيديم او را آن و او راست نزديك ما قربت و نيكو بازگشتن.

اى داود!ما كرديم تو[را] [٤]خليفه در زمين،حكم كن ميان مردمان به‌درستى و پى هوا مدار كه گمراه [٥]كند تو را از ره،آنان كه گمراه شوند از ره خداى،ايشان را باشد عذابى سخت به آنچه فراموش كردند روز شمار.

و نيافريديم ما آسمان و زمين را و آنچه در ميان است [٦]بباطل آن گمان كافران باشد.واى آنان كه [٧]كافر شدند از دوزخ! يا كنيم آنان را كه ايمان آرند و كار نيكو كنند چون فساد كنان در زمين،يا كنيم پرهيزگاران را چون فاسقان [٨].

كتابى كه فروفرستاديم آن را بر تو با بركت تا انديشه كنند آيات او را و انديشه كنند خداوندان عقلها.

[١] -دا:و بدانست.

[٣] [٢] -اساس:ندارد،از دا،افزوده شد.

[٤] -از دا،افزوده شد.

[٥] -دا:گمراه.

[٦] -دا:و آنچه ميان آن دو است.

[٧] -دا:آنان را كه.

[٨] -دا:بى‌سامانان،آج،لب:بى‌سامانكاران.