روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ١٣٧ - ترجمه

و رسول-عليه السّلام-در نماز بود سنگ بر بالا برد تا بر رسول زند چشمش تاريك شد چنان كه رسول را نديد آوازش [١]مى‌شنيد بازآمد و گفت:برفتم آوازش [٢]مى‌شنيدم و او را نمى‌ديدم.چون [٣]قصد او كردم چيزى ديدم مانند شترى فحل كه آهنگ من كرد، گفتى [٤]مرا فروخواهد بردن.خداى تعالى اين دو آيت فرستاد در حق اين دو شخص مخصوص به اين مقصود [٥]بر اين حال.

و چون آيت را بر اين حمل كنند تأويلى نبايد كردن [٦].و ابو عبيده [٧]قوّت قول اوّل كرد،گفت:بر سبيل مثلى [٨]است و به استشهاد او گفت:مردى بود كنيت او ابو [٩]ذويب در جاهليّت،زنى را دوست داشت،چون در اسلام آمد [١٠]آن زن به نزديك او [١١]آمد او امتناع كرد و گفت:حرّم الاسلام الزّنا،آنگه اين بيتها بگفت [١٢]:

فليس كعهد [١٣]الدّار يا امّ مالك و لكن احاطت بالرّقاب السّلاسل
و عاد الفتى كالكهل [١٤]ليس بقائل سوى العدل [١٥]شيئا فاستراح العواذل [١٦]
مراد آن است كه ما ممنوع شديم به موانع اسلام از تعاطى فسق و زنا بمانند كسى كه بند و غل دارد.عكرمه گفت:مراد ظلمات و ضلالات است.

و قوله: وَ جَعَلْنٰا مِنْ بَيْنِ أَيْدِيهِمْ سَدًّا ،گفت:ما از پيش ايشان سدّى كرديم و از پس ايشان سدّى، فَأَغْشَيْنٰاهُمْ ،اى،جعلنا على ابصارهم غشاوة،اى [١٧]الغطاء و الظّلمة.و مثله قوله: ...وَ جَعَلَ عَلىٰ بَصَرِهِ غِشٰاوَةً... [١٨]،ما [١٩]ايشان را كور كرديم. فَهُمْ لاٰ يُبْصِرُونَ ،ايشان چيزى نمى‌بينند،برآن دو تأويل كه گفتيم.