روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ١١٥ - ترجمه

و وجه ديگر آن‌كه گفت: مِنْ عِبٰادِنٰا ،از بندگان ما،و بندگان بر دو ضرب‌اند:

يكى بندگان خلقت و يكى از روى خدمت،و به قرينۀ«اصطفينا»مراد بندگان خدمت باشند،و آنان را كه خداى تعالى بر بندگى ايشان گوايى دهد،ايشان معصومان باشند.چنان كه حق‌تعالى گفت: إِنَّ عِبٰادِي لَيْسَ لَكَ عَلَيْهِمْ سُلْطٰانٌ... [١]و قوله: إِلاّٰ عِبٰادَكَ مِنْهُمُ الْمُخْلَصِينَ [٢].و قوله: عَيْناً يَشْرَبُ بِهٰا عِبٰادُ اللّٰهِ... [٣]

وجه ديگر آن است كه آيت در حقّ كسانى است كه خداى تعالى ايشان را به بهشت گواهى [٤]داد و جملۀ [٥]امّت بلا خلاف بر اين صفت نيستند،چه خبر دادن نا معصوم [٦]را كه او از اهل بهشت است اغرا به قبيح باشد.و از خداى تعالى قبيح باشد -تعالى علوّا كبيرا.

وجه ديگر آن‌كه وارث كتاب آن باشد كه عالم باشد به احكام كتاب تا بر منبر بتواند گفتن:

و اللّه لو سألتمونى لأخبرتكم [٧]بما فى كتاب اللّه و بيّنت لكم مكّيّة من مدنيّة [٨]و محكمة من متشابهة [٩]و ناسخة من منسوخة [١٠]و خاصّة من عامّة [١١]فى حديث طويل. اما اعتراض مخالف بر اين قول [١٢]بقوله تعالى: ...فَمِنْهُمْ ظٰالِمٌ لِنَفْسِهِ و اين لايق نباشد به معصومان.جواب از اين آن است كه مراد به اين ظلم [١٣]لغوى است كه نقصان باشد نحو قوله: ...وَ لَمْ تَظْلِمْ مِنْهُ شَيْئاً... [١٤]،در صفت بستانى و معنى آن‌كه ايشان اخلال كرده باشند به مندوباتى كه اگر بكردندى مستحقّ ثواب بودندى برآن،چون نكردندى نقصان ثواب خود كردند.و بر اين تأويل كرد لفظ ظلم در حق