إِنْ تَدْعُوهُمْ لاٰ يَسْمَعُوا دُعٰاءَكُمْ ،اگر بخوانى ايشان را دعايتان را اجابت نكنند و دعايتان نشنوند [٣]و شما را خبر ندهند و اگر بشنوند اجابت نكنند و روز قيامت به عبادت شما و شرك شما كافر شوند و شما را خبر ندهد مانند دانايى،يعنى اين خبر كسى مى‌دهد شما را كه داناست و آن خداست-جلّ و علا [٤].

آنگه گفت: يٰا أَيُّهَا النّٰاسُ ،اى مردمان از هر نوع كه هستى، أَنْتُمُ الْفُقَرٰاءُ إِلَى اللّٰهِ ،شما محتاجانى به خداى-جلّ جلاله-و خداست [٥]كه توانگر است و پسنديده.

إِنْ يَشَأْ يُذْهِبْكُمْ وَ يَأْتِ بِخَلْقٍ جَدِيدٍ ،و خداى تعالى اگر خواهد شما را ببرد و خلقى نو را بيارد.

وَ مٰا ذٰلِكَ عَلَى اللّٰهِ بِعَزِيزٍ ،و اين بر خداى تعالى دشخوار نيست.

وَ لاٰ تَزِرُ وٰازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرىٰ ،آنگه وصف عدل خود كرد گفت:هيچ حاملى ثقل و بار گران ديگرى برنگيرد. وَ إِنْ تَدْعُ مُثْقَلَةٌ إِلىٰ حِمْلِهٰا لاٰ يُحْمَلْ مِنْهُ شَيْءٌ ،گفت:و اگر چنان باشد كه نفسى گران‌بار كسى بخواند به فرياد [٦]تا آن [٧]بار گناه او چيزى بر گيرد،بر نگيرد هيچ‌چيز از او. وَ لَوْ كٰانَ ذٰا قُرْبىٰ ،و اگرچه خويش او باشد از پدر و برادر و مادر و خواهر.فضيل عياض گفت در اين آيت كه فرداى قيامت مادرى و فرزندى را در عرصات قيامت آرند هر دو گران‌بار به گناه،مادر فرزند را گويد حقّ ولادت و تربيت و رضاع من بجاى آراى فرزند كه من نه ماه شكم خود را وعاى تو كردم [٨]و پستان خود را سقاى تو كرده‌ام و كنار خود را رعاى [٩]تو كرده‌ام از اين گناهان

[١] -آب:ندارى،دا،آج،لب:ندارند.

[٢] -دا،آج،لب:استخوان.

[٣] -دا:و بنشنوند.

[٤] -دا:جلّ جلاله.

[٥] -دا،آج،لب:خداى است.

[٦] -آب:بفرمايد.

[٧] -كذا در اساس و آب،دا،آج،لب:از،كه بر متن راجح مى‌نمايد.

[٨] -دا:كرده‌ام.

[٩] -دا:بجاى.