روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ١٠٣ - ترجمه

بفرستاد [١]از آسمان آبى بيرون آورديم به آن ميوه‌هايى بخلاف يكديگر [٢]گونه‌ها آن و از كوهها راههاى بلند [٣]سفيد و سرخ خلاف يكديگر گونه‌هاى آن و سياهانى سياه [٤].

و از مردمان و چهار پايان و اسبان و شتران مخالف رنگهاشان،هم چنين بترسند از خداى از بندگان او عالمان،خداى [٥]بى‌همتا و آمرزنده.

[٤٠-ر] آنان كه خوانند كتاب خداى و به‌پاى‌دارند نماز و هزينه كنند [٦]از آنچه روزى كرديم ايشان را به نهان [٧]و آشكارا اميد مى‌دارند بازارگانيى كه هلاك نشود.

تا تمام بدهد مزدهاشان و بيفزايد ايشان را در فضل كه او آمرزنده و هوسپاسى [٨]است.

و آن‌كه وحى كرديم به تو از كتاب آن حق است و به - راست‌دارنده آن را كه پيش اوست.خداى به بندگانش دانا و بيناست.

پس به ميراث بداديم كتاب به آنان كه برگزيديم از بندگان ما از ايشان بيدادكارى [٩]است بر خود و از ايشان ميانه‌اى و از ايشان سبق برنده‌اى به نيكيها به فرمان خداى،آن فضلى است بزرگوار.