و پيروى [٢]كردم ملّت پدرانم را ابراهيم و اسحاق و يعقوب،نباشد ما را كه شرك آريم به خداى هيچ‌چيزى ،آن از فضل خداست بر ما و بر مردمان،و لكن بيشترين مردمان شكر نكنند.

اى دو رفيق زندانى،خداوندانى پراگنده بهتر باشند يا خداى كه يكى است و قهركننده؟ نمى‌پرستى شما از فرود او [٣]مگر نامهايى كه نام نهادى آن را شما و پدران شما،نفرستاد خداى به آن هيچ حجّتى،نيست حكم مگر خداى را فرمود كه نپرستى مگر او را،آن دينى است راست و لكن بيشتر مردمان ندانند.

اى دو رفيق زندانى!امّا يكى از شما بدهد خداوندش را مى [٤]و امّا دگر [٥]را بردار كنند،خورد مرغ از سر او براندند آن كار كه در او فتوى مى‌پرسى [٦].

گفت آن را كه گمان برد كه او رستگار خواهد بودن [٧]از ايشان:ياد كن مرا نزديك خداوندت كه فراموش گردانيد او را ديو [٨]ياد خداى او،بماند [٩]در زندان‌اند سالها.

[١] .آو،بم،آج،لب:نگروند.

[٢] .قم،آو،بم:پس‌روى.

[٣] .آو،بم،آج،لب:از جز او.

[٤] .آو،بم،آج،لب:خمر.

[٥] .قم،آو،بم،آج،لب:ديگر.

[٦] .آج،لب:فتوى مى‌نوشتى.

[٧] .قم:رستگار بود،آو،بم،آج،لب:خواهد بود.

[٨] .آج،لب:شيطان.

[٩] .آج،لب:درنگ كرد.