روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ١٣٠ - ترجمه

گفتند:تو كه توى يوسفى [١]؟گفت:

من يوسفم و اين برادر من است [٢]،منّت نهاد خداى بر ما هركه پرهيزگار باشد [٣]و صبر كند،خداى ضايع نكند رنج نكوكاران [٤].

گفت [٥]:به خداى كه برگزيد تو را خداى بر ما،و ما خطا كرديم.

گفت:

سرزنش [٦]نيست بر شما امروز،بيامرزاد خداى شما را [٧]،رحيم‌تر رحمت‌كنندگان است.

ببرى پيرهن [٨]من اين برافگنى بر روى پدرم تا باز بينا شود و به من آرى اهلتان را جمله[٣٠-ر].

چون بازگشت كاروان،گفت پدرشان كه:من مى‌يابم بوى يوسف اگر نه آنستى كه مرا ملامت كنى [٩].

گفتند:به خداى كه تو در محبّت [١٠]قديم ديرينه‌اى.

چون آمد مژده‌دهنده بر انداخت [١١]آن را بر روى او، بازگشت [١٢]بينا،گفت:نگفتم [١٣]شما را كه من دانم از خداى آنچه شما ندانى! گفتند:اى پدر ما!آمرزش