روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٨٥ - ترجمه

من مطالبت كردم او را از تن او،و او از جملۀ راستيگران [١]است.

آن تا بداند [٢]كه من خيانت نكردم [٣]با او [٤]در غيبت و خداى ره ننمايد [٥]كيد خيانت‌كنندگان را.

برى نمى‌كنم تن [٦]خود را كه تن [٧]فرماينده است به بدى الّا آنچه ببخشايد خداى من كه خداى من آمرزنده و بخشاينده است.

گفت پادشاه [٨]بياريد [٩]او را به من تا برگزينم [١٠]او را براى خود.چون سخن گفت با او،گفت:تو امروز به نزديك ما ممكّن [١١]و استوارى.

گفت:كن مرا بر خزينه‌هاى [١٢]زمين كه من نگاه‌دار [١٣]و داناام.

هم چونين [١٤]تمكين كرديم يوسف را در زمين تا مقام كند از آن،آنجا كه خواهد برسانيم رحمت ما به آن‌كه خواهيم و ضايع نكنيم مزد نكوكاران.

و مزد سراى پسين [١٥]بهتر است آنان را كه ايمان آرند [١٦]و ترس كار باشند [١٧].