روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٣ - ترجمه

گفتند:[اى پدر] [١]ما چه بوده است تو را كه ايمن نمى‌دارى ما را بر يوسف،و ما او را نصيحت كنيم [٢][١-پ].

[٣] بفرست او را با ما فردا تا بچرد و بازى كند و ما او را نگاهداريم [٤].

گفت دژم كند [٥]مرا آن‌كه ببرى شما او را و ترسم كه بخورد او را گرگ و شما از او بى‌خبر باشى.

گفتند:اگر بخورد او را گرگ-و ما جماعتى‌ايم-ما آنگه زيان‌كاران باشيم.

چون ببردند او را و عزم كردند [٦]كه كنند او را در قعر چاه،و وحى كرديم به او كه خبر دهى [٧]تو ايشان را به كارشان اين،و ايشان نمى‌دانند.

آمدند به پدرشان شبانگاه مى‌گريستند.

گفتند:اى پدر ما،ما برفتيم [٨]و سبق مى‌برديم و رها كرديم يوسف را به نزديك متاع ما،بخورد او را گرگ و تو باور ندارى [٩]ما را و اگرچه ما راستيگرايم [١٠].

آوردند بر پيرهن خونى دروغ،گفت:بل بياراست