آمدند رهگذريانى بفرستادند پيشرو [٢]ايشان را، فروگذاشت دلوش،گفت:اى مژدۀ من!اين غلامى است،و پنهان كردند [٣]او را براى بضاعت،و خداى عالم است [٤]به آنچه كردند ايشان.

بفروختند او را به بهاى اندك،درمى چند [٥]شمرده،بودند در او از زاهدان [٦]ناخواهان [٧].

گفت آن‌كه بخريد او را از مصر زنش را:گرامى دار مقام او،باشد [٨]كه سود دارد ما را،يا گيريم او را فرزند [٩]همچنين تمكين كرديم يوسف را در زمين و تا بياموزيم او را از تأويل حديثها [١٠]،و خداى غالب است بر كارش و لكن بيشتر مردمان ندانند [١١] قوله تعالى: الر ،اختلاف اقوال مفسّران رفت [١٢]در حروف مقطّع كه در اوايل سور است.فاما،«الر»،بعضى مفسّران گفتند:چو [١٣]اوّل اين سورت را ضم كنى با «حم» [١٤]و«نون»،الرحمن باشد.و قول بعضى مفسّران آن است كه نام سورت است. تِلْكَ ،اشارت است بآيات [١٥]،و الر ،بر قول آن‌كه [١٦]گفت نام سورت است،در

[١] .قم:و خداى است كه از او يارى خواهند.

[٢] .قم:به آب آينده.

[٣] .آو،بم:كردن.

[٤] .قم،آو،بم،آج:داناست.

[٥] .آو،بم،آج:به سيمها.

[٦] .قم:ندارد.

[٧] .آو،بم،آج:ندارد.

[٨] .قم:شايد.

[٩] .قم:به فرزند،آو،بم،آج:فرزندى.

[١٠] .آو،بم،آج:خواب.

[١١] .قم،آو،بم،آج:نمى‌دانند.

[١٢] .آو،بم،آج،آز:برفت.

[١٣] .قم،آو،بم،آج،آز:چون.

[١٤] .قم:حا و ميم.

[١٥] .آو:با آيات.

[١٦] .قم،آو،بم،آج،آز،آن‌كس كه.