روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٢٠٠ - ترجمه

عن الرّعد،ما را خبر ده از رعد تا چيست؟گفت:فريشته‌اى است موكّل برابر، تازيانه‌اى به دست [١]دارد كه ابر را به آن مى‌راند آنجا كه خداى [٢]مى‌فرمايد.گفتند:

اين آواز چيست كه از او مى‌شنويم؟گفت:زجر اوست ابر را [٣]تا آنجا رود كه او خواهد.گفتند:راست گفتى.

عطيّه گفت:«رعد»،نام فريشته‌اى است و اين صوت آواز اوست و تسبيح او، و برق تازيانۀ اوست كه به آن ابر [٤]مى‌راند او را رعد خوانند و آواز او را رعد خوانند.

و ابو هريره گفت:چون رعد آمدى،رسول-عليه السّلام-صلّى اللّه عليه و على آله- گفتى [٥]:

سبحان من يسبّح الرّعد بحمده و الملائكة من خيفته [٦].

عكرمه گفت كه عبد اللّه عبّاس چون رعد شنيدى،گفتى:سبحان من سبّحت [٧]له،منزّه است آن خداى كه تو او را تسبيح مى‌كنى.و عبد اللّه عبّاس گفت:هركه او آواز رعد شنود،بگويد:سبحان الّذى يسبّح الرّعد بحمده و الملائكة من خيفته و هو على كلّ شىء قدير،اگر او را صاعقه‌اى رسد،ديت او بر من است.

گفتند:عبد اللّه زبير چون آواز رعد شنيدى،گفتى:سبحان من يسبّح الرّعد بحمده و الملائكة من خيفته،و آنگاه گفتى:اين وعيدى است اهل زمين را سخت.

و سالم بن عبد اللّه روايت كرد كه،رسول-عليه السّلام-چون آواز رعد شنيدى، گفتى:

اللّهمّ لا تقتلنا بغضبك و لا تهلكنا بعذابك و عافنا من بلائك.

قوله: وَ الْمَلاٰئِكَةُ مِنْ خِيفَتِهِ ،و فريشتگان تسبيح كنند از ترس او.گفتند [٨]:مراد فريشتگان‌اند كه موكّل ابرند و اعوان رعدند،ايشان جمله خائف و خاضع‌اند و مطيع فرمان او را.

جويبر [٩]روايت كرد [١٠]از ضحّاك،از عبد اللّه عبّاس كه گفت:«رعد»،نام