روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن
(١)
جلد يازدهم
١ ص
(٢)
سورة يوسف
١ ص
(٣)
سوره يوسف (12) آیات 1 تا 21
١ ص
(٤)
ترجمه
١ ص
(٥)
سوره يوسف (12) آیات 22 تا 42
٣٨ ص
(٦)
ترجمه
٣٨ ص
(٧)
سوره يوسف (12) آیات 43 تا 57
٨٣ ص
(٨)
ترجمه
٨٣ ص
(٩)
سوره يوسف (12) آیات 58 تا 80
١٠٢ ص
(١٠)
ترجمه
١٠٢ ص
(١١)
سوره يوسف (12) آیات 81 تا 101
١٢٨ ص
(١٢)
ترجمه
١٢٨ ص
(١٣)
سوره يوسف (12) آیات 102 تا 111
١٦٢ ص
(١٤)
ترجمه
١٦٢ ص
(١٥)
سورة الرّعد
١٧٣ ص
(١٦)
سوره الرعد (13) آیات 1 تا 14
١٧٣ ص
(١٧)
ترجمه
١٧٣ ص
(١٨)
سوره الرعد (13) آیات 15 تا 30
٢٠٤ ص
(١٩)
ترجمه
٢٠٤ ص
(٢٠)
سوره الرعد (13) آیات 31 تا 43
٢٢٤ ص
(٢١)
ترجمه
٢٢٤ ص
(٢٢)
سورة ابراهيم
٢٤٤ ص
(٢٣)
سوره إبراهيم (14) آیات 1 تا 12
٢٤٤ ص
(٢٤)
ترجمه
٢٤٤ ص
(٢٥)
سوره إبراهيم (14) آیات 13 تا 34
٢٥٦ ص
(٢٦)
ترجمه
٢٥٦ ص
(٢٧)
سوره إبراهيم (14) آیات 35 تا 52
٢٨١ ص
(٢٨)
ترجمه
٢٨١ ص
(٢٩)
سورة الحجر
٣٠١ ص
(٣٠)
سوره الحجر (15) آیات 1 تا 44
٣٠١ ص
(٣١)
ترجمه
٣٠١ ص
(٣٢)
سوره الحجر (15) آیات 45 تا 99
٣٢٧ ص
(٣٣)
ترجمه
٣٢٧ ص
(٣٤)
استدراك و توضيح
٣٥٥ ص
 
٠ ص
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص
٢٨٧ ص
٢٨٨ ص
٢٨٩ ص
٢٩٠ ص
٢٩١ ص
٢٩٢ ص
٢٩٣ ص
٢٩٤ ص
٢٩٥ ص
٢٩٦ ص
٢٩٧ ص
٢٩٨ ص
٢٩٩ ص
٣٠٠ ص
٣٠١ ص
٣٠٢ ص
٣٠٣ ص
٣٠٤ ص
٣٠٥ ص
٣٠٦ ص
٣٠٧ ص
٣٠٨ ص
٣٠٩ ص
٣١٠ ص
٣١١ ص
٣١٢ ص
٣١٣ ص
٣١٤ ص
٣١٥ ص
٣١٦ ص
٣١٧ ص
٣١٨ ص
٣١٩ ص
٣٢٠ ص
٣٢١ ص
٣٢٢ ص
٣٢٣ ص
٣٢٤ ص
٣٢٥ ص
٣٢٦ ص
٣٢٧ ص
٣٢٨ ص
٣٢٩ ص
٣٣٠ ص
٣٣١ ص
٣٣٢ ص
٣٣٣ ص
٣٣٤ ص
٣٣٥ ص
٣٣٦ ص
٣٣٧ ص
٣٣٨ ص
٣٣٩ ص
٣٤٠ ص
٣٤١ ص
٣٤٢ ص
٣٤٣ ص
٣٤٤ ص
٣٤٥ ص
٣٤٦ ص
٣٤٧ ص
٣٤٨ ص
٣٤٩ ص
٣٥٠ ص
٣٥١ ص
٣٥٢ ص
٣٥٣ ص
٣٥٤ ص
٣٥٥ ص
٣٥٦ ص

روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ١١٨ - ترجمه

است.و گفتند:سيمين بود.و گفتند [١]:شكل چهار يكى [٢]بود سيمين.و بعضى دگر گفتند:شكل كاسى بود زرّين [٣]،جوهرى گرانمايه در ميان او.ملك به آن آب خوردى چون طعام عزيز شد براى عزّت طعام و حرمت او به اين سقايت مى‌پيمودند.

[٢٧-ر]و«رحل»،متاع مسافر باشد و بنگاه او. ثُمَّ أَذَّنَ مُؤَذِّنٌ ،اى نادى مناد، پس مناديى ندا كرد،للايذان [٤]،و هو الاعلام و الالقاء فى الاذن،پس مناديى ندا كرد كه:اى كاروانيان!شما دزدانى و دزد آن باشد كه چيزى از حرزى بر گيرد كه نه او را باشد بر خفيه [٥]و پوشيدگى،امّا [٦]در شرع تا به مقدارى معلوم نرسد،بر فاعلش [٧]قطع واجب نبود-و بيان اين رفته است در سورة المائده.

امّا، جَعَلَ السِّقٰايَةَ فِي رَحْلِ أَخِيهِ ،تعريض برادر نباشد به دزدى براى آن‌كه وجود«صاع»در رحل او محتمل بود وجوه را حمل كردن بر دزدى بى‌دليلى وجه ندارد،و گناه آن‌كس را بود كه اين حمل كند.

و امّا نداى منادى بى‌اذن و دستورى او بود،و اگرچه جَعَلَ السِّقٰايَةَ فِي رَحْلِ أَخِيهِ به فرمان و علم او بود،در او چند قول گفتند:

يكى آن‌كه:مناديى ايشان را نشناخته [٨]،چون صواع بر جاى نديد [٩]،گفت:شما دزدى،بر سبيل خبر [١٠]،و گفتند:مراد استفهام است،و حرف استفهام براى آن بيفگند كه حال بر او دليل كرد،براى آن‌كه ايشان را نيز قطعى نبود،و آنجا كه قطع [١١]نباشد استفهام نيكو بود.

و گفتند،مراد آن است كه:انّكم تشبهون السّرّاق،شما با دزدان مانى [١٢]،و معنى آن‌كه:همانا شما دزديده باشى اين صواع.

و گفتند،مراد آن بود كه:شما دزدانى كه يوسف را از پدر بدزديدى،و اين قول بعيد است براى آن‌كه لايق اين حال نيست،و بدين جاى در خور نيست.


[١] .آو،بم،آو،آز،آج+بر.

[٢] .بم،آج:خاركى،لب:چاركى،آز:چادركى.

[٣] .آو:رزين،مل،آز:ذرّين.

[٤] .قم:نادى مناد،من الايذان.

[٥] .مل:به حقيقت.

[٦] .آب،بم:و لها.

[٧] .آو،بم،آج،لب:فاعلين.

[٨] .همه نسخه بدلها:نشناخت.

[٩] .آب،آز:بديد.

[١٠] .آب،آز:خير.

[١١] .آو،بم،آب،آز،آج،لب:قطعى.

[١٢] .آب،آز،مل،آج،لب:مانيد.