در سال ١٩٣٩ م عيد قربان در مصر دوشنبه بود، و در عربستان سعودى سه شنبه، و در بمبئى چهارشنبه! و در سال ١٩٦٠ م دولت پاكستان و تونس براى جلوگيرى از هرج و مرج مقرّر كردند كه براى ثبوت هلال بايد به سخن هيئت شناسان و منجّمان اعتماد كرد. (٢١)

٩. وى همچنين مى‌گويد:

در سال ١٩٦٤ م يكى از مراجع نجف و مقلدانش روز جمعه را عيد گرفتند، و مرجع ديگرى و مقلدانش نيز در نجف اشرف روز شنبه را! (٢٢)

١٠ . در سال ١٣٩٣ در قطر از يكى از شهرها خبر رسيد كه شب جمعه هلال رؤيت شده و روز جمعه عيد است . راديو هم مردم را به افطار روز جمعه دعوت كرد . مردم هم جمعه را عيد گرفتند ، ولى در شب دوم يعنى شب شنبه هم قطعا ماه ديده نشد و تنها در شب سوم يعنى شب يكشنبه عده‌اى تيزبين آن را به شكلى ضعيف ديدند كه ٢٥ يا ٣٠ دقيقه در افق پيدا بود . در حالى كه طبق اين شهادت ، شب سوم ماه بود ؛ از اين رو مردم مضطرب شدند و يقين پيدا كردند كه روز جمعه ، و ترجيحا شنبه نيز از ماه مبارك رمضان بوده است (٢٣).

١١. مرحوم آية اللّه‌ سيد محمّد حسين حسينى تهرانى در نامه‌اى خطاب به مرحوم آية‌اللّه‌ خوئى ؛ درباره عيد فطر ١٣٩٦ كه به دليل اختلاف فتواى ايشان با مشهور فقها، در ثبوت عيد در ايران اختلاف و دو دستگى شد، مى‌نويسد:

عيد فطر امسال [ ١٣٩٦] معركه عجيبى در همه نواحى و باعث اختلاف شديد و ترك جماعات و سقوط ابهت و عظمت عيد و مايه بروز نفاق و ظهور عوامل و ايادى شيطان بود.

(٢١) الفقه على المذاهب الخمسة، ص ١٦٤.
(٢٢) فقه الإمام الصادق(ع)، ج ٢، ص ٤٧.
(٢٣) اجتماع أهل الإسلام على عيد واحد كلّ عام ، ص ٢٠ ـ ٢١ .