فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ٨١ - نقش زمان و مكان در استنباط آیت الله جعفر سبحانى

مى‌كنيم تا بهانه‌اى براى انكار ثبات و دوام احكام شرعى قرار نگيرند:

اوّل: تأثير زمان و مكان در تطبيق موضوعات بر مصاديق آنها

بدون شك امورى وجود دارند كه موضوع احكام شرعيه قرار مى‌گيرند؛ مانند:

١. استطاعت؛ خداوند فرموده است:

{وللّه‌ على الناس حجّ البيتِ مَنِ استطاع إليه سبيل؛ } (٥١)

مردم بايد براى خدا به زيارت خانه او بروند ؛ آنهايى كه توانايى رفتن به سوى آن را دارند.

٢. فقر و تنگدستى ؛ خداوند فرموده است:

{إنّما الصدقاتُ للفقراءِ و المساكينِ... و ابنِ السبيلِ؛ } (٥٢)

زكات، مخصوص فقيران، مساكين... و در راه ماندگان است.

٣. بى نيازى ؛ خداوند فرموده است:

{و من كان غنيّاً فَليستعفِف و من كان فقيراً فَليأ كل بالمعروفِ؛ } (٥٣)

هركس كه بى نياز است خوددارى كند، و آن كسى كه نيازمند است به طور شايسته از آن بخورد.

٤. نفقه مرد به همسر خويش؛ خداوند فرموده است:

{أَسكنوهُنَّ من حيثُ سكنتمْ من وُجِدكم؛ } (٥٤)

آنها(زنان مطلقه) را هر جا خودتان زندگى مى‌كنيد و در توانايى شماست سكونت دهيد.

٥. نگاه داشتن زنان به طرز صحيح؛ خداوند فرموده است: