کاوش ها و چالش ها - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ١٦١ - محور دعوت انبيا از نگاه قرآن

سگ[١] تشبيه مى‌كند. دسته دوم انسان هايى هستند كه داراى مغزند؛ مغز و حقيقت انسانيت. اين انسان ها با تفكر و تدبّر و با استفاده از مغز و عقل خويش به نتايجى مى‌رسند و حقايقى از دين را، كه همان اصول دين است، درك مى‌كنند. سپس زبان به مناجات و راز و نياز با خدا باز مى‌كنند و يكى از مناجات هايشان اين است: رَبَّنَا إِنَّنَا سَمِعْنَا مُنادِياً يُنَادِى لِلاِْيمَانِ؛ خدايا ما فرياد آن منادى را كه دعوت به «ايمان» مى‌كرد، شنيديم. مصداق تام اين منادى، پيامبران الهى هستند. ما شنيديم كه مناديى از طرف تو ندا مى‌كرد: به پروردگارتان ايمان بياوريد. فَأمَنَّا؛ ما اين دعوت را پذيرفتيم. سبب پذيرش دعوت نيز در آيات قبلى ذكر شده و آن اين است كه اينان با تفكر در خلقت آسمان و زمين و حكمت الهى و هدف خلقت، به وجود مبدأ و معاد پى برده اند. سپس به خدا عرض مى‌كنند، اكنون كه ايمان آورده ايم، از تو درخواست مى‌كنيم كه: فَاغْفِرْلَنَا ذُنُوبَنَا وَ كَفِّرْ عَنَّا سَيِّئَاتِنَا وَ تَوَفَّنَا مَعَ الاَْبْرَارِ؛ لغزش ها و گناهان گذشته ما را بيامرز و از آنها چشم پوشى كن؛ نه تنها از عقوبتمان درگذر، بلكه ما را موفق بدار كه گذشته را جبران كنيم و در سلك نيكان درآييم و در شمار آنان از دنيا برويم.

در هر حال، غرض ما در اين آيات فعلا به آن قسمت است كه مى‌فرمايد: رَبَّنَا إِنَّنَا سَمِعْنَا مُنادِياً يُنَادِى لِلاِْيمَانِ أَنْ ءَامِنوُا بِرَبِّكُمْ فَأمَنَّا. آن مناديانى كه از جانب خدا براى هدايت بشر آمده بودند، منادى چه چيزى بودند؟ محور نداها و دعوت ها و راهنمايى هايشان چه بود؟ پاسخ اين است كه: مُنادِياً لِلاِْيمَانِ. مى‌گفتند: به پروردگارتان ايمان بياوريد: أَنْ ءامِنوُا بِرَبِّكُمْ. محور اصلى اين بود كه ايمان بياوريد، و همه چيزهاى ديگرى كه مطرح مى‌كردند شاخ و برگ همين محور بود. ريشه ايمان است و با پابرجا شدن آن، شاخ و برگ و ميوه هم در پى