کاوش ها و چالش ها - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ٢٠١ - رابطه « ايمان به ملايكه» و بحث « تجربه نبوى»
«ايمان به فرشتگان» پاى فشرده است. خداوند تأكيد دارد كه اين مطالب را فرشتگان الهى بر پيامبران نازل مىكنند و القائات شياطين و يافته هاى خود آنان نيست: وَ مَا يَنْطِقُ عَنِ الْهَوَى إِنْ هُوَ إِلاِّ وَحْىٌ يُوحَى[١]؛ و از سر هوس سخن نمىگويد. اين سخن به جز وحيى كه وحى مىشود نيست.
فرشته چگونه موجودى است؟ ما فرشته را نمىشناسيم و با وجود آن كه انبيا و اولياى الهى از آن سخن گفته اند و در خود قرآن نيز مكرر از آن صحبت شده، اما حقيقت وجودى فرشته براى ما معلوم نيست. ما فقط برخى اوصاف فرشتگان را مىشناسيم. ويژگى اصلى فرشته، در مقابل جن يا هر نيروى ديگرى نظير تخيلات انسان، اين است كه خطا و اشتباه نمىكند: ...لاَ يَعْصُونَ اللَّهَ مَا أَمَرَهُمْ وَ يَفْعَلُونَ مَا يُؤْمَرُونَ[٢]؛ ...از آنچه خدا به آنان دستور داده سرپيچى نمىكنند و آنچه را كه مأمورند انجام مىدهند.
پس ايمان به فرشته داشته باشيد، يعنى ايمان داشته باشيد به آن موجودى كه آورنده وحى است و موجودى است كه خطا و اشتباه در كار او نيست: إِنَّهُ لَقَوْلُ رَسُول كَرِيم. ذِى قُوَّة عِنْدَ ذِى الْعَرْشِ مَكِين. مُطَاع ثَمَّ أَمِين[٣]؛ و آن سخن فرشته بزرگوارى است؛ نيرومند [ كه ] پيش خداوند عرش، بلند پايگاه است. در آنجا مطاع و امين است. اينها آيات سوره تكوير است كه در مكه و اوايل بعثت نازل شده است. از همان ابتدا تأكيد دارد كه اين قرآنى كه بر تو نازل مىشود سخن تو نيست، بلكه سخن فرشته است: إِنَّهُ لَقَوْلُ رَسوُل كَرِيم. آن هم فرشته اى كه: ذُوقُوَّة؛ يعنى نيرومند و داراى قوّت است. در سوره نجم مىفرمايد: عَلَّمَهُ شَدِيدُ الْقُوَى[٤]؛ آن [ قرآن] را [ فرشته] شديد القوا به او
[١] نجم (٥٣)، ٣ـ٤. [٢] تحريم (٦٦)، ٦. [٣] تكوير (٨١)، ١٩ـ٢١. [٤] نجم (٥٣)، ٥.