کاوش ها و چالش ها - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ٣٥ - پرسش و پاسخ

تشويق كنيد كه با سرمايه خودشان نشريه ايجاد كنند، هنر است، نه آن كه از پول بيت المال مردم، و آن هم نشريات مبتذل و مخرّب باشد. اين كه افتخار ندارد؛ اين ننگ و رسوايى است. متأسفانه گوش آن كسانى كه بايد شنوا باشد، براى اين حرف ها آمادگى شنيدن ندارد. من و شما كه اين جا مى‌نشينيم و درد دل مى‌كنيم براى اين است كه كم كم اين فريادها وسعت پيدا كند بلكه به گوش هاى سنگين برخى افراد هم برسد. البته بى اثر نبوده، ولى هنوز خيلى فاصله داريم. اين سير نزولى حتى در بيانيه مجلس خبرگان رهبرى هم مندرج شده بود، كه اگر وضع به اين صورت ادامه پيدا بكند، تا كِى قابل تحمل است؟ بايد اسم اين وزارتخانه را بگذاريم وزارت ترويج كفر. خودشان پيشنهاد كردند كه اسم ارشاد اسلامى را حذف كنند. در اين صورت، ارشادش هم مى‌شود اضلال؛ چه اين كه وقتى ارشاد اسلامى نباشد آيا نتيجه آن جز اضلال است؟! اين وضع كشور ما است. البته منحصر به اين وزارتخانه نيست و در بخش هاى ديگرى نيز وضعيت هاى مشابه آن ديده مى‌شود.

يكى از وظايف مردم اين است كه در مقابل كج روى هاى دولت و برخى مسؤولان نقش مؤثرى را به عهده بگيرند. بايد اعتراض كرد؛ اعتراض قانونى. راه هاى قانونى براى اعتراض كردن وجود دارد. لزومى ندارد آشوب به راه بيندازيم، اما ما از همين راه هاى قانونى هم استفاده نمى‌كنيم. اين است كه نمى‌توان فقط از يك طرف به تنهايى، انتقاد كرد؛ مردم هم در ايفاى نقشى كه بر عهده دارند، يعنى نصيحت كارگزاران كشور و راهنمايى كردن آنها، كوتاهى مى‌كنند. ان شاءالله اين گفتگوها موجب شود كه ما نسبت به وظايف خودمان بيشتر حساس شويم. اوّل از خودمان انتقاد كنيم و وظايفمان را بهتر انجام بدهيم تا بتوانيم نسبت به ديگران هم نقد معقولى ارايه بدهيم.

پرسش: بفرماييد چنان چه در مسير تحول جامعه، خواسته هاى مردم