کاوش ها و چالش ها - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ٢٩ - تأمين مصالح معنوى، اصلى  ترين وظيفه حكومت

مصالح معنوى هم تأمين شود و نه تنها وظيفه اى در كنار ساير وظايف بلكه وظيفه اصلى حكومت همين امر است. تأمين مصالح معنوى در درجه اول اهميت است و ساير وظايف در مراتب بعدى، در درجه دوم و سوم قرار دارند. ساير وظايف نقش مقدّمى دارند. امنيت، بهداشت و آموزش و پرورش را به منظور رشد معنوى انسان مى‌خواهيم. در اين ديدگاه مهم ترين وظيفه دولت اين است كه زمينه تقرب انسان را به خدا فراهم كند؛ زيرا هدف خلقت مقتضى اين است كه انسان رشد كند و حقيقت انسان، همانا انسانيت او است و رشد انسانيت در گرو نزديكى به خداوند متعال است. تحقق اين امر تنها در سايه دين امكان پذير است؛ از اين روى دولت موظف است به اين جنبه توجه لازم و كافى را داشته باشد.

اما برخى اصلا چنين وظيفه اى را براى دولت قايل نيستند. در جامعه ما نيز كسانى بر اين باورند و اين گونه اظهار مى‌دارند كه، دين خوب است اما مربوط به دولت نيست؛ نهايت اين است كه تأمين اين مصالح و توجه دادن مردم به دين، وظيفه روحانيت است، ولى در هر حال ربطى به دولت ندارد. دولت بايد به فكر تأمين منافع مادى باشد. اگر منافع مادى با منافع معنوى اصطكاك و تزاحم پيدا كرد، ربطى به دولت ندارد. دولت بايد طورى رفتار كند كه اكثريت مردم از آن راضى باشند؛ اما اين كه مصالح معنويشان به خطر مى‌افتد يا نه، به دولت مربوط نيست.

تأمين مصالح معنوى، اصلى ترين وظيفه حكومت

بايد توجه داشته باشيم كه آموزه هاى دينى و اسلامى برخلاف ديدگاه مذكور است. از منظر دين دولت موظف است، بلكه در صدر وظايف آن است، كه مصالح معنوى انسان را تأمين كند. در همين راستا، تكليفى هم بر عهده مردم