کاوش ها و چالش ها - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ١٩٣ - ايمان، گوهر دعوت انبيا

ايمان، گوهر دعوت انبيا (٣)

در اين جلسه تصميم داريم درباره «متعلَّق ايمان» بحث كنيم. پس از آن كه گفتيم گوهر دعوت همه انبيا «ايمان» است، اكنون اين سؤال مطرح مى‌شود كه: ايمان به چه چيز؟ اهميت اين سؤال وقتى روشن مى‌شود كه به گرايش هاى انحرافى كه در دهه هاى اخير درباره تفسير مفاهيم دينى پيدا شده، توجه كنيم. كسانى كه سنّشان اقتضا مى‌كند شايد به خاطر نداشته باشند كه در دوران نهضت امام خمينى(قدس سره) كسانى به نام اسلام، ولى با گرايش ماترياليستى و الحادى و التقاطى به تفسير آيات قرآن و تدوين مفاهيم دينى مى‌پرداختند. بقاياى اين افراد هنوز هم وجود دارند و مثل سابق عناوينى مثل «مجاهد»، «انقلابى» و «اسلامى» را نيز يدك مى‌كشند. براى مثال، آنان وقتى درباره ايمان، كه مكرر در قرآن بر آن تأكيد گرديده، صحبت مى‌كردند، مى‌گفتند: منظور اين است كه انسان بايد در زندگى به هدفى ايمان داشته باشد واين كه در قرآن گفته شده «ايمان بالله» يا «ايمان باليوم الاخر» اينها فقط مصاديق ايمان هستند نه اين كه متعلَّق ايمان نتواند چيزى غير از اينها باشد. مهم، داشتن «هدف» وايمان به آن است. اينان همه آنچه را كه درباره اهميت ايمان و نكوهش كفر و شرك در قرآن و روايات آمده، به همين صورت تفسير مى‌كردند و با اين جمله جواب مى‌دادند كه، بلى اينها همه مصاديق ايمان هستند و آنچه مهم است اصل ايمان است و اين كه «متعلَّق ايمان» چه باشد اهميتى ندارد.

شايد يك بار ديگر هم اشاره كرده باشم كه در آن زمان كتابى منتشر شده