کاوش ها و چالش ها - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ١٦٠ - محور دعوت انبيا از نگاه قرآن

محور دعوت انبيا از نگاه قرآن

در هر صورت، منبعى كه براى ما مسلمانان معتبر است و به آن اطمينان كامل داريم قران كريم مى‌باشد. با مراجعه به قرآن به روشنى معلوم مى‌شود كه محور اصلى دعوت همه انبيا ايمان و نقطه مقابل آن كفر است؛ نظير اين آيه كه مى‌فرمايد: إِنَّ فِى خَلْقِ السَّمواتِ وَ الاَْرْضِ وَ اخْتِلفِ اللَّيْلِ وَ النَّهارِ لاََيَات لاُِوْلِى الاَْلْبابِ. اَلَّذيِنَ يَذْكُرُونَ اللَّهَ قِيَاماً وَ قُعُوداً وَ عَلَى جُنُوبِهِمْ وَ يَتَفَكَّرُونَ فِى خَلْقِ السَّموتِ وَ الاَْرْضِ... رَبَّنَا إِنَّنَا سَمِعْنَا مُنَادِياً يُنَادِى لِلاِْيمَانِ أَنْ ءَامِنوُا بِرَبِّكُمْ فَأمَنَّا[١]...؛ مسلّماً در آفرينش آسمان ها و زمين، و در پى يكديگر آمدن شب و روز، براى خردمندان نشانه هايى [ قانع كننده] است. همانان كه خدا را [ در همه حال ] ايستاده و نشسته، و به پهلو آرميده ياد مى‌كنند... پروردگارا، ما شنيديم كه دعوت گرى به ايمان فرا مى‌خواند كه: «به پروردگار خود ايمان آوريد»، پس ايمان آورديم... .

تعبير قرآن، در اين آيه «اولى الالباب» است؛ يعنى كسانى كه اهل مغزند؛ خردمندان، مغزداران. اين جا منظور از مغز، آن اندامى نيست كه در جمجمه واقع شده است، بلكه مغز در مقابل پوسته است؛ يعنى كسانى كه داراى مغزند و فقط پوسته اى توخالى و بى مغز نيستند. از اين تعبير استفاده مى‌شود كه انسان ها از ديدگاه قرآن دو دسته اند: يك دسته انسان هايى كه پوك و بى مغز هستند و از انسانيت فقط چشم و گوش و دست و پا را دارند؛ اينان گاهى باطن و درونشان از حيوانات نيز پست تر و پليدتر است. قرآن از اين گروه با تعبير «شَرَّ الدَّوَابِّ[٢]: بدترين جنبدگان» ياد مى‌كند، يا برخى انسان ها را به الاغ[٣] يا