کاوش ها و چالش ها - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ٨١ - پرسش و پاسخ

لااقل اشتباهاتى مى‌كنند. بنابراين، آن ايده آلِ صددرصد هرگز تحقق پيدا نمى‌كند. البته در زمان ظهور حضرت ولىّ عصر(عليه السلام) چقدر به طرح ايده آل نزديك مى‌شوند، من دقيقاً نمى‌دانم. ما هم آرزو داريم، آن زمان را درك كنيم و از بركات آن استفاه كنيم. اما با وجود اين، آيا در زمان ظهور، جلوى همه تخلفات گرفته مى‌شود؟ آيا ديگر به كسى ظلم نمى‌شود و آيا در تك تك كارهايى كه كارگزاران مختلف حكومتى آن حضرت انجام مى‌دهند احكام اسلام دقيقاً اجرا مى‌شود؟ اين پرسشى قابل تأمل است كه بايد ان شاءالله آن زمان را درك كنيم و ببينيم. آنچه مسلّم است اين است كه كسانى كه تخلف مى‌كنند، مجازات مى‌شوند، اما اين كه اصلا تخلف نمى‌شود، دليل متقن و ضمانتى بر آن نداريم.

حال در اين شرايط آيا بايد از شكل ايده آل حكومت صرف نظر كرد و رسيدن به چنين حكومتى را هدف خود قرار ندهيم؟ پاسخ منفى است. طبيعت انسان اين چنين است كه بايد نقطه ايده آلى را در نظر بگيرد و به آن سمت پيش برود و سعى كند هر چه بيشتر به آن نزديك بشود. تا زمانى كه ما ملاحظه كنيم كه حكومتمان طورى است كه موازين اسلامى بيشتر رعايت مى‌شود و منحنى آن سير صعودى دارد، بايد راضى باشيم كه مردم خوبى داريم، نه اسلام خوبى؛ چون اسلام خودش خوب است، اگر ما توانستيم خودمان را به اسلام نزديك كنيم و ارزش هاى اسلامى را بيشتر پياده كنيم، بايد خدا را شكر كنيم كه جامعه ما موفق شده كه به طرح ايده آل اسلام نزديك تر شود.

بنابراين انتظار اين كه حكومتى تحقق پيدا كند كه هيچ گونه تخلفى در آن رخ ندهد و موازين اسلامى، به طور صد در صد، اجرا شود، توقعى بى جا است. اما توقع اين كه ما روز به روز بتوانيم به آن نزديك تر شويم و بيشتر به دستورات اسلام عمل كنيم توقع بى جايى نيست؛ البته به شرط اين كه خودمان بيشتر تلاش كنيم.