خالد البرقى ( ٢٧٤ يا ٢٨٠ ) ٦٤ - المحاسن و الاضداد - جاحظ ( ٢٥٥ ) ٦٥ - المحاسن و المساوى - ابراهيم بن محمد بيهقى ( از رجال قرن سوم ) ٦٦ - مروج الذهب - مسعودى ( ٣٣٣ - يا ٣٤٥ ) ٦٧ - المعارف - ابن قتيبه دينورى ( ٢٧٦ ) ٦٨ - معانى الاخبار - صدوق ٦٩ - المعمرون و الوصايا - ابو حاتم سجستانى ( ٢٥٥ ) ٧٠ - مقاتل الطالبيين - ابو الفرج اصفهانى ( ٣٥٦ ) ٧١ - من لا يحضره الفقيه - صدوق ٧٢ - الموشى او الظرف و الظرفاء - ابو الطيب محمد بن احمد بن اسحق اعرابى ( و شاء ) ( از ادباى قرن سوم ) ٧٣ - الموفقيات - زبير بن بكار ( ٢٥٦ ) ٧٤ - الوزراء و الكتاب - محمد بن عبدوس بن عبد الجهشيارى ( ٣٣١ ) ٧٥ - الولاة و القضاة - ابو عمرو محمد بن يوسف الكندى ( ٣٥٠ ) ( ١ ) .
ملاحظه مى شود كه خطبه‌ها و نامه‌ها و كلمات قصار امير المؤمنين عليه السلام پيش از آنكه سيد رضى چشم به دنيا باز كند و يا پيش از آنكه نهج البلاغه را جمع آورى نمايد ، بطور متفرق در منابع فراوانى از شخصيتهاى عالم و مورد وثوق قطعى ثبت شده بوده است . لذا تشكيك بعضى از اشخاص در موضوع نهج البلاغه يا از بىاطلاعى است و يا از غرضورزى و اميد است كه چنين نباشد .
منابع خطبهء شقشقيه عده اى از فضلاى اهل سنت استناد اين خطبه را به امير المؤمنين عليه السلام انكار كرده‌اند ، دليل اساسى آنان شكوه و توبيخ و نارضايتى سختى است كه در اين خطبه در بارهء خلفاء ابراز شده است . براى اثبات اين كه خطبهء شقشقيه از خود امير المؤمنين است ، تحقيقات فراوانى به وسيلهء دانشمندان صورت گرفته است . از آن جمله علامهء فقيد آقاى « شيخ عبد الحسين » امينى در كتاب الغدير با تتبّع عميق و نقل منابع اين مسئله را مطرح كرده‌اند . ما در اين مبحث از تحقيق و تتبع آن فقيد استفاده مى كنيم : گروهى از نقلكنندگان خطبه ، قبل از سيد رضى : ١ - حافظ يحيى بن عبد الحميد الحمانى ( ٢٢٨ ) ( ٢ ) ٢ - ابو جعفر دعبل الخزاعى

( ١ ) مصادر نهج البلاغه و اسانيده - عبد الزهراء الحسينى - الخطيب ج ١ ص ٢٧ تا ٣٧ . ( ٢ ) تاريخى كه در ميان پارانتزها تعيين شده است ، سال وفات است .