ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ١٧ - بعثت خاتم الانبياء محمد بن عبد اللَّه ( ص )

كه آنان را در مجراى دگرگونى و فراز و نشيبها قرار دهد .
خداوند سبحان هرگز خلق خود را خالى و محروم از پيامبران و كتاب و حجّت و برهان لازم و رساننده به مقصود رها نساخته است .
اين پيامبران خدا ساخته پيروزمندانى بودند كه نه كم بودن عددشان اخلالى به انجام مأموريتشان وارد كرد و نه فراوانى تكذيب كنندگان تبهكار از اجراى تصميم الهىشان بازداشت .
سنّت الهى بر آن بود كه نام پيامبران آينده را به گذشتگان ابراز كند و نام انبياى گذشته را به آيندگان معرفى نمايد .
بعثت خاتم الانبياء محمد بن عبد اللَّه ( ص ) قرون و اعصار بدنبال هم فرا رسيدند و بگذشته در خزيدند ، نياكان جاى خود را به فرزندان بازگذاشتند .
تا آن گاه كه خداوند سبحان « محمّد رسول اللَّه » ( ص ) را كه پيمان پذيرش پيامبرى او را از همهء پيامبران گرفته بود ، براى انجام وعدهء خويش و اتمام اصل نبوّت مبعوث نمود ، پيامبرى با علامات مشهور و ولادت شريف .
در آن روزگاران كه خداوند ذو الجلال خاتم الانبياء را برانگيخت ، مردم روى زمين مللى پراكنده و اقوامى با تمايلات متفرق ، در پيچاپيچ طرق درهم و برهم سرگردان و حيرت زده بودند گروهى از آنان خدا را تشبيه بمخلوقاتش مى كردند و گروه ديگر در اسماء مقدسش الحاد مى ورزيدند جمع ديگرى با نامهاى الهى اشاره به موهومات و موجودات پست مى نمودند خداوند سبحان آنان را بوسيلهء پيامبر اكرم از گمراهىها نجات داد و با موقعيت والايى كه به او عنايت فرموده بود ، آن گمشدگان را از سقوط به سيه چال جهالت رها ساخت .
آن گاه كه مأموريت الهى خاتم الانبياء پايان يافت ، خداوند ذو الجلال ، ديدار خود را نصيبش ساخت و به آن تقرب ربوبى كه در انتظارش بود ، نايلش فرمود با فراخواندن او از اين دنيا به پيشگاه اقدس خود اكرامش نمود