ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٧١ - ٥ - رابطهء مالكيت مطلقه

( خدا آفرينش را بىسابقهء هستى بوجود مى آورد و سپس آن را برميگرداند و سپس بسوى او خواهيد برگشت ) .
( أَ وَلَمْ يَرَوْا كَيْفَ يُبْدِئُ الله الْخَلْقَ ثُمَّ يُعِيدُه ) [١] .
( آيا نمى بينند خداوند چگونه آفرينش را آغاز ميكند و سپس آنرا برميگرداند ) .
( بَدِيعُ السَّماواتِ وَالأَرْضِ وَإِذا قَضى أَمْراً فَإِنَّما يَقُولُ لَه كُنْ فَيَكُونُ ) [٢] .
( ابداع كنندهء ( بوجود آورندهء اشياء بىسابقهء هستى ) آسمانها و زمين و موقعى كه حكم هستى به امرى كند ، تنها بآن امر مى گويد « باش » او فورا لباس هستى را مى پوشد ) .
اين رابطه بهيچ وجه با مكتب وحدت موجود و آن نوع وحدت وجودى كه در نتيجه با وحدت موجود يكى است ، سازگار نمى باشد . زيرا اين آيات صريحا مى گويد : موجودات با ارادهء خداوندى بوجود آمده‌اند ، و بهيچ وجه پيش از تعلق ارادهء الهى به تحقق هستى آنان ، وجود نداشته‌اند . و وجود علمى كائنات در علم خداوندى غير از هستى عينى آنها در ذات يا هستى خداوندى است . بنا بر اين اگر مكتبهاى وحدت موجودى و وحدت وجودىهاى مساوى وحدت موجودى قابل تفسير صحيح نباشند ، با نظر به آيات مزبوره نمى توان آنها را پذيرفت .
( وَقالَتِ الْيَهُودُ وَالنَّصارى نَحْنُ أَبْناءُ الله وَأَحِبَّاؤُه قُلْ فَلِمَ ) . [٣] ( و از آن خدا است ملك آسمانها و زمين و آنچه كه ميان آنها است و برگشت نهايى بسوى او است ) .
٥ - رابطهء مالكيت مطلقه بديهى است كه مقصود از اين رابطه ، مالكيت عرفى و حقوقى نيست كه

[١] العنكبوت آيهء ١٩ .
[٢] البقرة آيهء ١١٧ .
[٣] المائدة آيهء ١٨ .