ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ١٩ - حج خانهء خدا

حج خانهء خدا شما را به حج خانهء مقدس خداوندى كه آن را قبلهء مردم قرار داده موظف فرموده است تا چون جانداران كه به چشمهء زلال وارد مى شوند ، در حال تسليم به آن معبد سترگ در آيند و كبوتروار وجدكنان و شادمان به آن حرم الهى پناهنده شوند حكمت خداوندى در اين مأموريت كمالبخش ، سر فرود آوردن آزادانهء مردم در برابر عظمت ربوبى و پذيرش عزت كبريايى او است .
شنوندگانى از بندگانش را برگزيد كه دعوت او را لبّيك گويند و مشيت او را بپذيرند اين بندگان بهره ور از گوش شنوا مى روند و در آن جايگاه قدس كه پيامبران الهى وظايف عبوديت بجاى آورده‌اند ، رو به معبود مى ايستند و شباهتى به فرشتگان گردنده به گرد عرش كبريايىاش بخود مى گيرند در تجارتگاه عبادت خداوندى سودها مى برند و به وعده گاه عفو و بخشايش ، شتابان روى مى آورند .
خداوند سبحان كعبه و وظايفش را شعار جاودانى براى اسلام و جايگاه امن براى پناهندگانش مقرر فرموده است در آن معبد والا ، اعمالى را واجب و اداى حقّش را بر بندگانش لازم و ورود به آن معبد و ديدارش را به كسانى كه توانايى دارند حتمى نموده فرموده است .
« خداوند به كسانى كه توانايى رهسپار شدن به بيت اللَّه را دارند ، حجّ خانهء خود را واجب نموده است ، كسى كه با اعراض از اين فرمان الهى كفر بورزد خداوند [ نه تنها از او بلكه ] از همهء جهانيان بىنياز است » .
پايان ترجمهء خطبهء يكم