ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٢٧٥ - هر گونه تحقيق و تفكَّر در بارهء انسان بدون كوچكترين قيد و شرط آزاد است ، ولى براى عرضه به افكار بشرى بايد از همهء جوانب مورد تحقيق و آزمايش قرار بگيرد و سپس در صورت صحّت نتائج به فضاى جامعه عرضه شود

مردمى كه اين متفكَّران در بارهء آنان مى كوشند بعهده بگيرد و بدين ترتيب اين امر مقدّس و سازنده از مجراى پول و شهرت اجتماعى و مقام ، پاك و منزّه گردد .
نكتهء دوم - از سرعت در اين كار حسّاس پرهيز شود و مقصد اصلى كشف حقيقت باشد اگر چه سالها بطول بيانجامد . پس از اجتماع اين شرايط ، مى توان نظريات حاصله را با توضيحات لازم در باره اين كه چه كسانى مى توانند از آن نظريّات استفاده كنند ، در معرض افكار قرار داد . اين همان انقلاب فرهنگى جهانى است كه بشر پس از خسته شدن از تلاشهاى بيهوده و مجروح شدن در سنگلاخهاى خيالات و تضادّ و تناقض گوئىها و پس از چشيدن طعم تلخ بيمارى « از خود بيگانگى » و « بارى بهر جهت » بآن گردن خواهد نهاد .
امّا امروزه ، اين پيشنهاد همان مقدار نامأنوس و تنفّرآور است كه پيشنهاد آزادى در دورانهاى بردگى و غير ذلك .
دو جملهء بعدى در جملات مورد تفسير مربوط به هدفدار بودن حيات آدميان است كه در يكى از مجلَّدات گذشته مشروحا بحث شده است . و جملهء بعدى هدايت و ابلاغ حقائق بوسيلهء پيامبران و عقول و وجدانهاى انسانها را تذكَّر مى دهد كه در تفسير بعضى از خطبه‌هاى گذشته مطرح شده است . همچنين علم خداوندى و تعيين اجلها نيز در گذشته بررسى شده است .
٢٤ ، ٣٢ - و عمّر فيكم نبيّه أزمانا ، حتّى أكمل له و لكم فيما أنزل من كتابه دينه الَّذى رضى لنفسه و أنهى إليكم على لسانه محابّة من الأعمال و مكارهه ، و نواهيه و أوامره ، و ألقى إليكم المعذرة ، و اتّخذ عليكم الحجّة و قدّم إليكم بالوعيد و أنذركم بين يدي عذاب شديد ( خداوند سبحان پيامبر خود را در ميان شما زمانهائى عمر داد تا اين كه خداوند عزّ و جلّ در آنچه كه از كتابش فرستاد دينى را كه براى خود