ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٥ - خدا است بخشنده هر سود و امتياز و نفىكننده هر حادثه بزرگ و تنگناهاى حيات

خدا است بخشنده هر سود و امتياز و نفىكننده هر حادثه بزرگ و تنگناهاى حيات < شعر > أزمّة الامور طرّا بيده و الكلّ مستمدّة من مدده < / شعر > ( رشته‌هاى همه امور عالم هستى بدست خدا است و همه كائنات از قدرت مطلقه خداوندى استمداد مى كنند ) اين احساس والا كه بخشنده همه امتيازات و منتفىكننده همه رويداد - هاى سخت و بزرگ و بازكننده همه تنگناهاى حيات خداوند جلّ و علا است ، براى كسى كه توانائى فكرى براى نفوذ به پشت رويدادها و صور و اشكال و روابط موجودات با يكديگر ندارد ، قابل درك و فهم نيست . ولى خداوند ساختمان مادّى و هويّت روحى انسانى و رابطه ميان آن دو را چنان قرار داده است كه براى مدّعيان ناتوانى از داشتن احساس مزبور جاى عذرى نگذاشته است . آن كدامين انسان معتدل و عاقل است كه با اندك توجّه نفهمد كه تمامى حركات و سكنات و پديده‌هاى حياتى او در مجراى موجوديّتش بدون آنكه از ذاتش بجوشند ، بروز مى كنند و در زنجير حوادث هستى بجريان مى افتند ، يعنى اين ذات انسان نيست كه فاعل مطلق شئون حياتى خود بوده باشد . و فاعل مطلق آنها بجز در كارهاى اختيارى كه از وى سر مى زند خداوند است . حتّى در كارهاى اختيارى هم ، آنچه كه مى تواند به فاعليّت انسان مستند بوده باشد ، نظاره و تسلَّط شخصيّت او است به دو قطب مثبت و منفى كار كه حتّى قدرت بر آن نظاره و تسلط هم مربوط به فاعليت خداوندى است ، بلكه حتى ميدان كار و وسائل و قدرت نظاره و تسلَّط نيز در وجود آدمى از فعل خداونديست . و آنگهى چگونگى ساختمان وجودى انسان كه بعضى از اشياء براى او سودبخش و امتياز است و بعضى ديگر ناگوار و ناخوشايند ، مربوط به فاعليّت خداونديست . و با اين نظر كه تعبيه ساختمان وجودى انسان كه بتواند از سود و لذايذ و پيروزى بر دشواريها برخوردار شود مستند به فاعليّت خداونديست